RIP King of Pop…

{ June 25, 2009 @ 15:24pm } · { Uncategorized }
{ } · { Comments (3) }

Οι φήμες επιβεβαιώθηκαν, ο Michael Jackson είναι όντως νεκρός.

Μετά από καρδιακή προσβολή, μεταφέρθηκε άμεσα στο νοσοκομείο. Όμως, όλα έγιναν πολύ γρήγορα χωρίς να υπάρχει χρόνος να σωθεί. Έφυγε από ανακοπή.

Αναμφίβολα ήταν ένας πολύπλοκος χαρακτήρας, με πολλά προβλήματα στην ψυχοσύνθεσή του. Για ένα πράγμα όμως θα μείνει αξέχαστος. Τη μουσική του. Ακόμα και σήμερα είναι ο καλλιτέχνης με τις μεγαλύτερες πωλήσεις στην ιστορία της μουσικής. Δημιούργησε (μαζί με άλλους) την ποπ του σήμερα, υπήρξε πρωτοπόρος. Ακόμα και σήμερα ακούς τραγούδια του στα bars.

Λίγο πριν ξεκινήσουν οι τελευταίες του συναυλίες, αφού είχε δηλώσει πως σύντομα θα σταματούσε να ενεργεί καλλιτεχνικά, έφυγε παραπάνω από ξαφνικά.

Θα τον θυμόμαστε όχι για αυτό που ήταν, αλλά για αυτά που μας έδωσε.

Ευχαριστούμε Michael.

“Thriller” by Michael Jackson

“Black Or White [Live]” by Michael Jackson

Θα σκάσω αν δεν μάθω…

{ June 25, 2009 @ 14:39pm } · { Music }
{ } · { Leave a Comment }

Είναι αλήθεια νεκρός ο Michael Jackson…?

To φινάλε του Grey’s Anatomy ήταν απόλυτα σοκαριστικό…

{ May 22, 2009 @ 18:51pm } · { Κολλήματα }
{ } · { Comments (5) }

izzie-in-the-afterlife

Μόλις είδα το φινάλε του πέμπτου κύκλου για το GA και μου εχει πεσει το σαγόνι….

Αν δεν θες να μάθεις τι γίνεται μην διαβάσεις τα υπόλοιπα!

SPOILER – FUCK – YEAH


Επειδή την Meredith τη μισώ πραγματικά δεν θα αναλώσω το χρόνο μου και το μέγεθος του ποστ με το τι παθαίνει αυτή. Θα καρφωθώ κατευθείαν στους χαρακτήρες που απασχολουν όλους εμάς που δεν γουστάρουμε τη Meredith. Τον George και την Izzie. Σιχαινομαι που το γράφω αυτό αλλά η αγαπημένη μου παρουσία της σειράς όπως δείχνει το φινάλε πεθαίνει. Και για να φρικάρω ακόμα πιο πολύ, ο George παθαίνει το ίδιο. Μόλις είδα το τελευταίο λεπτό είχαν γουρλώσει τα μάτια μου και δεν μπορουσα να το πιστέψω. Μα οι 2 αγαπημενοι μου να πεθανουν σε ενα μόνο επεισόδιο? 

Πρεπει να πω πως, κλασσικά, έκλαψα κυρίως στη σκηνή του ασανσέρ όπου η λατρεμένη Izzie λάμπει κυριολεκτικά και δείχνει πιο όμορφη από ποτέ, μπαίνει και περιμένει να ανοίξει η πόρτα σε κάποιο όροφο. Και όταν γίνεται αυτό βλέπει τον George ντυμένο στρατιωτικά όπως θα ήθελε να ήταν. Το βλέμα και τον δυο ήταν απίστευτο. Από τις πολύ αγαπημένες μου σκηνές σε σειρά.

george-in-uniform

Φήμες λένε ότι ένας από τους 2 θα πεθάνει και ο άλλος θα επιζήσει και συμφωνώ με αυτό. Όχι για όλους τους λόγους που δίνουν τα sites αλλά για αυτό που είδα. Είδα την Izzie να αλλάζει όροφο στο ασανσέρ που σημαίνει πως πήγε να αλλάξει στάδιο από τη ζωή στο θάνατο. Και όταν άνοιξε η πόρτα, είδε τον George να την περιμένει, καθώς και την Izzie να δείχνει κάποιο δισταγμό. Αυτό για μένα λέει πως ο George έχει ήδη πεθάνει και πήγε να την υποδεχτεί και η Izzie ενώ χαίρεται που τον βλέπει, δεν είναι τόσο σίγουρη για το θάνατο. Βέβαια μπορεί να λέω και μαλακίες αλλά προσωπικά πιστεύω ότι η Izzie θα ζήσει, ο George θα πεθάνει. Ή απλά έτσι ελπίζω να γίνει γιατί αν δεν παίζει η Izzie του χρόνου εγώ Officially σταματάω να το βλέπω.

Κάτι κουλές φήμες λένε ότι ο George θα επιζήσει αλλά θα κάνει πλαστική προσώπου λόγω τραυματισμού και θα τον υποδυθεί άλλος ηθοποιός. Εγώ το βρίσκω αηδιαστικά τραβηγμένο. Βέβαια αηδιαστικά τραβηγμένο ήταν και το σκηνικό που η Izzie έκανε σεξ με εναν πεθαμένο, οπότε ποτέ δεν ξέρεις.

Και επειδή την κάνω που την κάνω την σποιλεριά, παραθέτω και το τελευταιο πεντάλεπτο του πέμπτου κύκλου για να το δείτε σε όλο του το μεγαλείο.

Enjoy, bitches!

Keeping up.

{ May 17, 2009 @ 07:33am } · { Emotions }
{ } · { Comments (4) }

Γράφω τόσο σπάνια πια… 

Έλλειψη χρόνου, διάθεσης, ενδιαφέροντος. Ενώ είμαι σε μια φάση της ζωής μου που συμβαίνουν πάρα πολλά και ζω πολύ έντονα, δεν έχω καμία διάθεση να τα καταγράψω σε αυτό το μπλογκ. 

Για πρώτη φορά στη ζωή μου μπορώ να πω ότι σε όλους τους τομείς περνάω θαυμάσια. Με τη δουλειά μου τα κατάφερα μια χαρά, βρήκα και αυτό που λέμε σχέση (και θέλω να χωρίσω γιατί δεν μου πάει η σχέση), εκανα πολλούς νέους φίλους που ξέρουν να περνούν καλά, βγαίνω μέρα παρά μέρα και είναι τέλεια, κλείνει η φωνή μου από τα ξενύχτια και πάει λέγοντας. Είμαι πολύ καλά.

Αλλά πάντα βρίσκουμε λόγους να μην είμαστε καλά και εγώ δεν αποτελώ εξαίρεση. Έχω κάτσει και έχω σκεφτεί για κάθε τομέα και ένα side-effect. Αλλά that’s just me. Drama Junkie.

Σήμερα είναι μια πολύ μελαγχολική μέρα. Και θέλω να την ζήσω έτσι. Και έτσι ακούω αυτό το τραγουδάκι… 

“Breathe Me” by Sia

Ο Κ*βλιάρης της Athens Voice

{ March 20, 2009 @ 12:45pm } · { Laugh Out Loud }
{ } · { Comments (5) }

Κλέψιμο από την στήλη “Σε Είδα” της εβδομαδιαίας free press:

“ΚΟΛΩΝΑΚΙ
Είμαι ο λιμενικός που έπινα καφέ, με τη στολή, και με κοίταγες, όμορφη κυρία μου.”

“ΕΡΜΟΥ
Είμαι ο πυροσβέστης που με κοίταζες, κυρία μου. Τηλεφώνησέ μου να σβήσω τη φωτιά σου!”

 

Βρίσκετε κάτι που να συνδέει αυτές τις δύο αγγελίες (που στάλθηκαν την ίδια εβδομάδα)? Μήπως, κατά τύχη, παρατηρήσατε καμία ομοιότητα?

Όχι. Δεν κάνει καθόλου μπαμ ότι είναι γραμμένα και τα 2 από τον ίδιο λίγουρα που ΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ ΕΧΩ ΔΕΙ ΤΗ ΣΤΗΛΗ έχει στειλει κάτι παρόμοιο. Και καλά, πιο παλιά έγραφε ένα ΚΑΛΛΙΘΕΑ και έλεγε “κυρια μου είστε το υπέρτατο όνειρο” και πα*αριές. Σήμερα που κοίταξα τη στήλη παρατήρησα ότι η κατάστασή του έχει χειροτερέψει και έχει πέσει στα σκληρά…

Μα “ΝΑ ΣΒΗΣΩ ΤΗ ΦΩΤΙΑ ΣΟΥ”? Δηλαδή πόσο καλτ μορφή πρέπει να είναι ο τύπος για να στέλνει τέτοιες αηδίες? Δηλαδή είναι σαν να το βλέπεις μπροστά σου… Να περνάς στη Βαλαωρίτου και στο άσχετο να βλέπεις ένα λιμενικό (μιας που δίπλα είναι και το λιμάνι) να πίνει καφέ με τη στολή. Ή το ακόμα πιο θεικό να περπατάει αμέριμνη στην Ερμου η χαζογκομενίτσα με 30 κιλά τσάντες που πήγε να ψωνίσει “ένα-δυο ρουχαλάκια από τα Ζάρα” και να δει ένα κίνκυ πυροσβέστη έτοιμο να της σβήσει τη φωτιά. Μα πραγματικά, πόσο γκάου?

Όσες φορές έχω διαβάσει τη στήλη τον έχω σταμπάρει και τον καταλαβαίνω ΚΑΤΕΥΘΕΙΑΝ…. Νομίζω πρόκειται για τη μορφή του σε είδα. Αναμένονται καΦτές αγγελίες με φορτηγατζή στο Μέγαρο Μουσικής, ναυαγοσώστη στο Αεροδρόμιο, στρατιωτικό στα Hondos Center και πολλά πολλά άλλα. Κάθε πέμπτη στην AV!

(Σημείωση: Για λόγους διακριτικότητας χρησιμοποιείται αστερίσκος (*) σε κάθε λέξη που μπορεί να θεωρηθεί χυδαία, βλάσφημη ή ακατάλληλη. Ως γνωστόν, με λέξεις όπως “καβλιάρης” και “παπαριές” μπορούν εύκολα να προσβληθούν παιδάκια του δημοτικού και κυρίες της Εκκλησίας)

Ωραία φάγαμε στης Ιοκάστης!

{ February 8, 2009 @ 11:49am } · { Κολλήματα }
{ } · { Comments (6) }

4795

Είχα καιρό να πάω θέατρο και βγαίνοντας αναρωτήθηκα γιατί δεν πηγαίνω ΚΑΘΕ κυριακή…!

Γενικά έχω ένα θέμα με τη Σοφία Φιλιππίδου. Τη βρίσκω εξαιρετική ηθοποιό, ιδιαίτερη και ερωτευμένη με την υποκριτική. Αφού είπαμε να πάμε θέατρο ειχα λυσσάξει να πάμε στο “Απόψε Τρώμε Στης Ιοκάστης” (και σαν δεύτερη επιλογή το “Φούστα Μπλούζα”). Όμως, πέρα από τη Φιλιππίδου, οι υπόλοιποι ηθοποιοί δεν είναι ακριβώς αυτό που λέμε “ονόματα”. Και η Σοφία, επειδή δεν είναι τόσο συχνή στην τηλεόραση, δεν θεωρείται και το πρώτο όνομα.

Έτυχε όμως και αποφασίσαμε να πάμε εκεί.

Όπως πάντα, το ένστικτό μου σε ό,τι αποφασίζω να επιλέξω για διασκέδαση δούλεψε αποτελεσματικότατα. Ήταν μια απολαυστική μαύρη κωμωδία σε σκηνοθεσία Σταμάτη Φασουλή. Γελάσαμε πάρα πολύ και χαλαρώσαμε μέσα από μια παράσταση καθόλου υποταγμένη στην φτηνή χρησιμοποίηση της επικαιρότητας, χωρίς όμως να είναι αυτό που λέμε κλασσική.

Μπορεί όλοι οι ηθοποιοί να ήταν πολύ καλοί και λίγο-πολύ γνωστοί από διάφορες τηλεοπτικές εμφανίσεις τους, την παράσταση όμως έκλεψε (φυσικά) η Σοφία. Ο ρόλος της είναι η προσωποποίηση του παραλογισμού. Ο ένας συλλογισμός φέρνει τον άλλον και από εκεί που μιλάει για ένα φόνο καταλήγει να μονολογεί για πασμίνες χωρις να της έχουν μιλήσει ενδιάμεσα. Υστερική και με την υπέρτατη προφορά-στίγμα του “ρπου την κάνει να ξεχωρίζει ακόμα παραπάνω, έδειχνε πιο λαμπερή από ποτέ.

Το γκειλίκι φυσικά δεν έλειψε από το στόρι (μα υπάρχει παράσταση σήμερα χωρίς γκέι ρόλο?) και ευτυχώς χωρίς να προσβάλλει όλους εμάς για χάρη ενός “χαχα” από 5-6 ρατσιστόσκυλα που πάντα υπάρχουν γύρω μας (δουλεύω ήδη με ένα προσωπικά). Η σκηνή δε που η Φιλιππίδου “ψαρεύει” το γιο της για το αν υπάρχει “καμιαααα κοπελίτσα” μου φάνηκε ελεεινά γνώριμη… Τόσο πολύ που τα αυτιά μου έγιναν κόκκινα (αυτό παθαίνω όποτε είμαι σε αμηχανία-παύλα-ντρέπομαι)!

Να πάτε….!

Δεν είναι χαμένος χρόνος, πραγματικά. Χαίρεσαι να βλέπεις ότι υπάρχει ακόμη μια Σοφία Φιλιππίδου να σου θυμίζει τι σημαίνει πραγματικό, αγνό γέλιο…

Ολοι Athens Pride 2009!

{ February 4, 2009 @ 13:51pm } · { Gay Life }
{ } · { Comments (7) }

Χάρηκα πραγματικά που μου στάλθηκε κι έμενα mail για τον εθελοντισμό του Athens Pride και νομίζω είναι χρέος μου να βοηθήσω κι εγώ (έστω και ελάχιστα) με αυτή μου την ανάρτηση.

Πρώτα απ’όλα, για το 2009 το Athens Pride θα διεξαχθεί στις 13 Ιουνίου (που αλλού?) στην σταθερή αξία που λέγεται Πλατεία Κλαυθμώνος και θα πάω κι εγώ, θα πας κι εσύ, και κάποιος που είδε το μπλογκ μου τυχαία όταν έψαχνε Βέρα Λάμπρου τυχαία στο google (τοπ αναζήτηση για το μπλογκ εννοείται), και θα πάμε ΌΛΟΙ! Πρέπει γιατί το Pride είναι “Εμείς”. Και σε ένα κόσμο που Εμείς δεν ακουγόμαστε όπως θα πρεπε αλλα μόνο εξευτελιστικά, πρέπει έστω για λίγες ώρες το χρόνο να ακουστούμε σωστά.

Πριν από αυτό όμως υπάρχουν και άλλες οργανώσεις που θα ενισχύσουν το Athens Pride με διάφορους τρόπους.. είτε αυτό λέγεται πάρτι είτε απλά μια εκδήλωση….

Η αρχή γίνεται από τις 7 Φεβρουαρίου σε μια έκθεση/δημοπρασία που θα διαρκέσει μέχρι τις 21 του μήνα στη Gallery The Breeder. 18, λέει, καλλιτέχνες θα συμμετάσχουν. Αυτά είναι…..

Ε και ο μήνας έχει κι άλλο event. Πολυ δυνατο!

athens-pride-valentine-poster

Το ποστερ τα λέει όλα.. Εγώ λεω ότι αγαπάω DJ Fo! Και είναι θεάρα… 

Αντε αντε…! Θα παμε ε?

flyer-ceb5ceb8ceb5cebbcebfcebdcf84ceb9cf83cebccebfcf8d-2009

Working Sucks

{ February 4, 2009 @ 13:13pm } · { Confessions..., Thoughts }
{ } · { Comments (4) }

Επιασα δουλεια….

Νομιζω ότι δεν ζω……

Τα λεφτά ΦΕΡΝΟΥΝ την ευτυχία, τα απίστευτα πολλά δεν την φέρνουν..

Όσοι λενε ότι τα λεφτά δε φέρνουν την ευτυχία λενε π*παριές (ευγενικά πάντα). Γιατί από τότε που σταμάτησα να σκέφτομαι αν έχω να πληρώσω το επόμενο ενοίκιο και τους λογαριασμούς πραγματικά δεν έχω νιώσει ούτε δευτερόλεπτο στεναχωρημένος.

Μάλλον θα έλεγα ότι δεν ήμουν ποτέ τόσο χαρούμενος με τη ζωη μου… Κι αυτό είναι γιατί πια δεν με αγχώνουν τα λεφτά…

Καβούρη, είσαι ο αρχηγός μας.

Φλασιά της Στιγμής #1

{ January 21, 2009 @ 10:42am } · { Κολλήματα }
{ } · { Comments (13) }

Βρίσκεται σε όλους μας και είναι μέσα μας!

Είσαι στο μετρο/ηλεκτρικό/λεωφορείο κλπ και μπαίνει μέσα καποιος/α που κρατάει ένα βιβλίο, ένα φυλλάδιο, μια εφημερίδα.

Είναι απαράβατος κανόνας ότι θα κοιτάξεις έστω και ασυναίσθητα. Και τις περισσότερες φορές αδιάκριτα. Πάντα φεύγει το μάτι μου σε τέτοιες περιπτώσεις, πάντα παρατηρώ τους αλλους που κοιτάζουν απο πάνω με αδιακρισία να διαβάσουν τί είναι και πάντα όταν έχω εγώ κάτι στα χέρια μου νιώθω τα απειλητικά βλέμματα πάνω σε αυτό που διαβάζω.

Είναι η διασκέδασή μου όποτε πηγαίνω κάπου με συγκοινωνία και χωρίς να το θέλω πάντα το παρατηρώ… Γελάω και με τον εαυτό μου που χωρίς να το καταλαβαίνω κοιτάζω να δω τί διαβάζει η απέναντι… Είναι το κλασσικό!

Πραγματικα αν κάποιος δεν το έχει κάνει αυτό ποτέ στη ζωή του θα ήθελα να το αφήσει σε σχόλιο, να τον θαυμάσω (αν και το πιθανότερο είναι να μην τον πιστέψω [και το ακόμα πιθανότερο να μην υπάρχει])

Τι σκατά? Μόνο εγώ είμαι κατίνα?

Ταρίφες, Παιδί Μου…

{ January 17, 2009 @ 05:03am } · { Confessions... }
{ } · { Comments (21) }

Καλά μιλάμε τα θυμάμαι και εξοργίζομαι ακόμα παραπάνω… Δηλαδή ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΕΘΑΝΟΥΝ…Θελω να πεθανουν οι μαλάκες οι ταρίφες… Die Die Die Die…

Χθες, που λετε, αφού περάσαμε ένα πολύ ωραίο βράδυ για άλλη μία φορά με Νατάσα και Μαρία, φάγαμε στα Friday’s (πολύ μανάρι πέφτει εκεί έν τω μεταξύ) και μετά πήγαμε Kinky (που για να είμαι ειλικρινής ξενέρωσα κάπως). Αφού βγήκαμε έξω να βρουμε ταξί, βρίσκουμε 2 ταξί στη σειρά, και λέει η Νατάσα να πάρω εγώ το ένα να πάρουν οι άλλες το άλλο. Και βλέπω στο ταξί-λαχείο που διάλεξα ένα σκατόγερο (που εύχομαι να ψοφήσει πραγματικά) να κορνάρει για να μπω. Μπαίνω εγώ, κάθομαι και βάζω ζώνη ασφαλείας ενώ παράλληλα χαιρετάω τα κορίτσια. Του λέω που πηγαίνω και, επειδή μένω κοντά στο κέντρο, δεν του άρεσε. Και με ρωτάει “τα κορίτσια που πάνε?”, λεω “δεν βολεύει πάνε αντίθετα, πάνε εκεί”.

Επιτόπου ανοίγει το παράθυρο μου και μιλάει στα κορίτσια. “Κορίτσια, θέλετε να μπειτε μέσα να σας πάω σπίτι σας και το παιδι να πάρει άλλο ταξί?”. ΜΕΝΩ ΜΑΛΑΚΑΣ… χωρίς πλάκα ειχα γουρλώσει μάτι σε στιλ-ροφος, ανοιχτό το στόμα εννοείται και έτοιμος να ξεραθω στα γέλια. Τα κορίτσια τα χάνουν και του λένε “δεν κατάλαβα” και τέτοια. Γυρνάει σε μένα και μου λέει “Ρε παιδί μου δεν παίρνεις εσύ κανένα άλλο να μπουν τα κορίτσια που με βολεύει? Τι λέτε κορίτσια?” και πετάγομαι και λέω το ηρωικό “ΟΧΙ”! Αυτός φυσικά δεν έδωσε σημασία και έψηνε τα κορίτσια. Εκείνη τη στιγμή με επιασε τρελα και του λεω “Έχω κάτσει κύριε και δεν θα σηκωθω, να με πάτε σπίτι μου” και τα κοριτσια του ελεγαν “εχουμε βρει αλλο ταξι, ευχαριστουμε, δεν θελουμε” και αλλα τέτοια… Οπότε αυτός φεύγει και αρχίζει.

“ΟΙ ΜΑΛΑΚΙΣΜΕΝΕΣ.. γνωστες σου ειναι?”. Απαντάω “ναι και σας παρακαλω μη μιλάτε έτσι” και αυτός συνέχισε “Τι μαλακισμενες, να τις λες να τις πας σπιτι σου και αυτες να λενε οχι.. Θα αφηναμε εσενα να παρεις ένα άλλο ταξί…”. Και μέσα σε όλο το παραλύρημα μου λέει το θεικό “Δεν θα σε πάω σπίτι σου, θα σε πάω στο νεκροταφείο. Έχει πολλά άλλα ταξί εκεί”.

“Δεν καταλάβατε”, λέω, “Έχω κάτσει στο ταξί, θα με πάτε εκεί που θέλω… Δουλειά σας είναι” και αρχίζει ο ΜΑΛΑΚΑΣ να μου λέει “έλα κατέβα εδώ που έχει πολλά ταξί, εγώ έχω μια δουλειά τώρα ” και άλλα τέτοια.  Εγώ είχα εκπλαγεί και να του λέω “Από τη στιγμή που έχω μπει είναι χρέος σας να με πάτε σπίτι μου” και αυτός “Κατέβα ρε αγόρι μου εδώ”.

Οπότε με νεύρα ελεεινά, βγαζω τη ζώνη, σηκώνομαι βγαίνω έξω και κλείνω την πόρτα δυνατά φωνάζοντας “ΜΑΛΑΚΑ”. Παράνοια ο ταρίφας εντελώς…

Και αφού παίρνω το επόμενο ταξί και του λέω που πάω και όλα τα συναφή. Σε διάρκεια 3 λεπτών που είχα ηρεμήσει από τον προηγούμενο μου λέει

Ταρίφας: Καλά είσαι?

Εγώ: Καλά είμαι εσείς?

Ταρίφας: Ε, δεν πετύχαμε και καμιά γκομενίτσα σήμερα

Εγώ: Τι να σας πω τυχερά είναι αυτά

Ταρίφας: Ε, ναι δεν βρέθηκε και καμία να γαμήσουμε… Εσύ τι λέει?

Εγώ: Τι λέω?

Ταρίφας: Καμιά γκομενίτσα?

Εγώ: Τι να σας πω τώρα… ο καθένας με τα προσωπικά του.

Το βουλώνει ο ταρίφας επιτέλους (γιατί κι εγώ ήμουν αλλού ντ’αλλού…Το τελευταίο που ήθελα ήταν τέτοια συζήτηση… Βασικά δεν ήθελα συζήτηση), και κάνει το κορυφαίο. Στρίβει σε ένα σοκάκι με πολλά μπουρδέλα και περνάει μπροστά από 1-2 πόρνες. Χαμηλώνει ταχύτητα και κατεβάζει το παράθυρό μου. Ευτυχώς τα πορνιδάκια δεν έδωσαν σημασία στον πουρόγερο. Αν το χαν κάνει θα τα χα παίξει κιόλας. Θα έλεγα “ΠΟΥ ΖΩ ΡΕ ΜΑΛΑΚΕΣ? ΠΟΥ ΖΩ?”.

Αλλά ευτυχώς μετά με πήγε σπίτι.

DIE ΑΧΡΗΣΤΟΙ ΤΑΡΙΦΕΣ DIEEEEEE

« Older entries