Ταρίφες, Παιδί Μου… January 17, 2009

Καλά μιλάμε τα θυμάμαι και εξοργίζομαι ακόμα παραπάνω… Δηλαδή ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΕΘΑΝΟΥΝ…Θελω να πεθανουν οι μαλάκες οι ταρίφες… Die Die Die Die…

Χθες, που λετε, αφού περάσαμε ένα πολύ ωραίο βράδυ για άλλη μία φορά με Νατάσα και Μαρία, φάγαμε στα Friday’s (πολύ μανάρι πέφτει εκεί έν τω μεταξύ) και μετά πήγαμε Kinky (που για να είμαι ειλικρινής ξενέρωσα κάπως). Αφού βγήκαμε έξω να βρουμε ταξί, βρίσκουμε 2 ταξί στη σειρά, και λέει η Νατάσα να πάρω εγώ το ένα να πάρουν οι άλλες το άλλο. Και βλέπω στο ταξί-λαχείο που διάλεξα ένα σκατόγερο (που εύχομαι να ψοφήσει πραγματικά) να κορνάρει για να μπω. Μπαίνω εγώ, κάθομαι και βάζω ζώνη ασφαλείας ενώ παράλληλα χαιρετάω τα κορίτσια. Του λέω που πηγαίνω και, επειδή μένω κοντά στο κέντρο, δεν του άρεσε. Και με ρωτάει “τα κορίτσια που πάνε?”, λεω “δεν βολεύει πάνε αντίθετα, πάνε εκεί”.

Επιτόπου ανοίγει το παράθυρο μου και μιλάει στα κορίτσια. “Κορίτσια, θέλετε να μπειτε μέσα να σας πάω σπίτι σας και το παιδι να πάρει άλλο ταξί?”. ΜΕΝΩ ΜΑΛΑΚΑΣ… χωρίς πλάκα ειχα γουρλώσει μάτι σε στιλ-ροφος, ανοιχτό το στόμα εννοείται και έτοιμος να ξεραθω στα γέλια. Τα κορίτσια τα χάνουν και του λένε “δεν κατάλαβα” και τέτοια. Γυρνάει σε μένα και μου λέει “Ρε παιδί μου δεν παίρνεις εσύ κανένα άλλο να μπουν τα κορίτσια που με βολεύει? Τι λέτε κορίτσια?” και πετάγομαι και λέω το ηρωικό “ΟΧΙ”! Αυτός φυσικά δεν έδωσε σημασία και έψηνε τα κορίτσια. Εκείνη τη στιγμή με επιασε τρελα και του λεω “Έχω κάτσει κύριε και δεν θα σηκωθω, να με πάτε σπίτι μου” και τα κοριτσια του ελεγαν “εχουμε βρει αλλο ταξι, ευχαριστουμε, δεν θελουμε” και αλλα τέτοια… Οπότε αυτός φεύγει και αρχίζει.

“ΟΙ ΜΑΛΑΚΙΣΜΕΝΕΣ.. γνωστες σου ειναι?”. Απαντάω “ναι και σας παρακαλω μη μιλάτε έτσι” και αυτός συνέχισε “Τι μαλακισμενες, να τις λες να τις πας σπιτι σου και αυτες να λενε οχι.. Θα αφηναμε εσενα να παρεις ένα άλλο ταξί…”. Και μέσα σε όλο το παραλύρημα μου λέει το θεικό “Δεν θα σε πάω σπίτι σου, θα σε πάω στο νεκροταφείο. Έχει πολλά άλλα ταξί εκεί”.

“Δεν καταλάβατε”, λέω, “Έχω κάτσει στο ταξί, θα με πάτε εκεί που θέλω… Δουλειά σας είναι” και αρχίζει ο ΜΑΛΑΚΑΣ να μου λέει “έλα κατέβα εδώ που έχει πολλά ταξί, εγώ έχω μια δουλειά τώρα ” και άλλα τέτοια.  Εγώ είχα εκπλαγεί και να του λέω “Από τη στιγμή που έχω μπει είναι χρέος σας να με πάτε σπίτι μου” και αυτός “Κατέβα ρε αγόρι μου εδώ”.

Οπότε με νεύρα ελεεινά, βγαζω τη ζώνη, σηκώνομαι βγαίνω έξω και κλείνω την πόρτα δυνατά φωνάζοντας “ΜΑΛΑΚΑ”. Παράνοια ο ταρίφας εντελώς…

Και αφού παίρνω το επόμενο ταξί και του λέω που πάω και όλα τα συναφή. Σε διάρκεια 3 λεπτών που είχα ηρεμήσει από τον προηγούμενο μου λέει

Ταρίφας: Καλά είσαι?

Εγώ: Καλά είμαι εσείς?

Ταρίφας: Ε, δεν πετύχαμε και καμιά γκομενίτσα σήμερα

Εγώ: Τι να σας πω τυχερά είναι αυτά

Ταρίφας: Ε, ναι δεν βρέθηκε και καμία να γαμήσουμε… Εσύ τι λέει?

Εγώ: Τι λέω?

Ταρίφας: Καμιά γκομενίτσα?

Εγώ: Τι να σας πω τώρα… ο καθένας με τα προσωπικά του.

Το βουλώνει ο ταρίφας επιτέλους (γιατί κι εγώ ήμουν αλλού ντ’αλλού…Το τελευταίο που ήθελα ήταν τέτοια συζήτηση… Βασικά δεν ήθελα συζήτηση), και κάνει το κορυφαίο. Στρίβει σε ένα σοκάκι με πολλά μπουρδέλα και περνάει μπροστά από 1-2 πόρνες. Χαμηλώνει ταχύτητα και κατεβάζει το παράθυρό μου. Ευτυχώς τα πορνιδάκια δεν έδωσαν σημασία στον πουρόγερο. Αν το χαν κάνει θα τα χα παίξει κιόλας. Θα έλεγα “ΠΟΥ ΖΩ ΡΕ ΜΑΛΑΚΕΣ? ΠΟΥ ΖΩ?”.

Αλλά ευτυχώς μετά με πήγε σπίτι.

DIE ΑΧΡΗΣΤΟΙ ΤΑΡΙΦΕΣ DIEEEEEE