Είχα καιρό να πάω θέατρο και βγαίνοντας αναρωτήθηκα γιατί δεν πηγαίνω ΚΑΘΕ κυριακή…!
Γενικά έχω ένα θέμα με τη Σοφία Φιλιππίδου. Τη βρίσκω εξαιρετική ηθοποιό, ιδιαίτερη και ερωτευμένη με την υποκριτική. Αφού είπαμε να πάμε θέατρο ειχα λυσσάξει να πάμε στο “Απόψε Τρώμε Στης Ιοκάστης” (και σαν δεύτερη επιλογή το “Φούστα Μπλούζα”). Όμως, πέρα από τη Φιλιππίδου, οι υπόλοιποι ηθοποιοί δεν είναι ακριβώς αυτό που λέμε “ονόματα”. Και η Σοφία, επειδή δεν είναι τόσο συχνή στην τηλεόραση, δεν θεωρείται και το πρώτο όνομα.
Έτυχε όμως και αποφασίσαμε να πάμε εκεί.
Όπως πάντα, το ένστικτό μου σε ό,τι αποφασίζω να επιλέξω για διασκέδαση δούλεψε αποτελεσματικότατα. Ήταν μια απολαυστική μαύρη κωμωδία σε σκηνοθεσία Σταμάτη Φασουλή. Γελάσαμε πάρα πολύ και χαλαρώσαμε μέσα από μια παράσταση καθόλου υποταγμένη στην φτηνή χρησιμοποίηση της επικαιρότητας, χωρίς όμως να είναι αυτό που λέμε κλασσική.
Μπορεί όλοι οι ηθοποιοί να ήταν πολύ καλοί και λίγο-πολύ γνωστοί από διάφορες τηλεοπτικές εμφανίσεις τους, την παράσταση όμως έκλεψε (φυσικά) η Σοφία. Ο ρόλος της είναι η προσωποποίηση του παραλογισμού. Ο ένας συλλογισμός φέρνει τον άλλον και από εκεί που μιλάει για ένα φόνο καταλήγει να μονολογεί για πασμίνες χωρις να της έχουν μιλήσει ενδιάμεσα. Υστερική και με την υπέρτατη προφορά-στίγμα του “ρπου την κάνει να ξεχωρίζει ακόμα παραπάνω, έδειχνε πιο λαμπερή από ποτέ.
Το γκειλίκι φυσικά δεν έλειψε από το στόρι (μα υπάρχει παράσταση σήμερα χωρίς γκέι ρόλο?) και ευτυχώς χωρίς να προσβάλλει όλους εμάς για χάρη ενός “χαχα” από 5-6 ρατσιστόσκυλα που πάντα υπάρχουν γύρω μας (δουλεύω ήδη με ένα προσωπικά). Η σκηνή δε που η Φιλιππίδου “ψαρεύει” το γιο της για το αν υπάρχει “καμιαααα κοπελίτσα” μου φάνηκε ελεεινά γνώριμη… Τόσο πολύ που τα αυτιά μου έγιναν κόκκινα (αυτό παθαίνω όποτε είμαι σε αμηχανία-παύλα-ντρέπομαι)!
Να πάτε….!
Δεν είναι χαμένος χρόνος, πραγματικά. Χαίρεσαι να βλέπεις ότι υπάρχει ακόμη μια Σοφία Φιλιππίδου να σου θυμίζει τι σημαίνει πραγματικό, αγνό γέλιο…
Αχ και εγώ την πάω τη Φιλιππίδου!!!!!
Θα το έχω στα υπόψη!!!
Δεν ήξερα αν είναι καλό, επειδή άλλοι πολύ καλοί κωμικοί ηθοποιοί παίζουν σε άθλια έργα και απογοήτευσαν. Αλλά τώρα θα το έχω στα υπόψην μου και εγώ.
Όλοι λένε ότι είναι καλό και, να πάρει, θα ήθελα να πάω αλλά μένω επαρχία και θέλει προγραμματισμό…
Λατρεύω κι εγώ Φιλιππίδου…!! Η πρώτη παράσταση που την είχα δει ήταν το “άντρες με τα όλα τους” και φυσικά την είχα λατρέψει… Θα πάω να τη δω το γρηγορότερο…
Καλά, όταν το θέατρο γίνει πιο φθηνό ας με φωνάξει να πάω. Μέχρι τότε, επιθεωρήσεις του κώλου στον ΑΝΤ1.
Βρε αγαπητέ Τομ συμφωνώ πως το θέατρο είναι ακριβό αλλά τελευταία όλα είναι ακριβά. Μάλιστα ένας καπουτσίνο πλησιάζει το μισό του εισιτηρίου μιας παράστασης και η είσοδος στα μπαρ το ξεπερνάει..
Πάντως την παράσταση δε την έχω δει ακόμη αλλά ψήνομαι πολύ. Λατρεύω κι εγώ τη Φιλιππίδου.
Υ.Γ. ωραίο το μπλογκ σου, μόλις το ανακάλυψα