Δεν είμαι τίποτα παραπάνω από ακόμα έναν χαζό τύπο που θέλει να μοιραστεί όσα τον βασανίζουν, όταν όλα είναι φυσιολογικά.
Σήμερα έκατσα και έγραψα για 2 ώρες για να δημοσιεύσω τελικά ΑΥΤΟ.
Είχα την πιο καλή έμπνευση και την μετέτρεψα σε κλαψομουνιές.
Κάποια στιγμή θα γράψω την τέλεια ιστορία.
Μια ιστορία που δεν θα είναι συνεχώς η ίδια επανάληψη κακομοιριάς και απαισιοδοξίας.
Μια ιστορία μακριά από τον κόσμο (μου) που είναι ΣΚΑΤΑ.
Και να σκεφτεί κανείς ότι ξεκίνησα να γράφω με τον πιο καθαρό ουρανό….
Advertisement
Like this:
One blogger likes this post.
Μου θυμίζεις τόσο εμένα σε αυτό το θέμα!
Παντως σημερα με πλεον καθαρο συναισθηματικο πεδιο νομιζω οτι το προβλημα ειναι η απαισιοδοξια. Εκει ειναι η ριζα. Για καποιους λειτουργει δημιουργικα, προφανως για μενα ειναι block.