Το δικό μου 2011 χωρισμένο σε 20 μέρη. December 18, 2011

Προτού ξεκινήσω την κλασσική λίστα θα ήθελα να σημειώσω πως δεν διαφέρει σε τίποτα ουσιαστικά από αυτό που γίνεται με τεράστιο ενδιαφέρον στη Blogovision. Δυστυχώς δεν έλαβα συμμετοχή (του χρόνου πάλι, καλά na-maste) όμως και πάλι δεν θα μπορούσα να μην εκφράσω όλα όσα ένιωσα αυτόν τον όμορφο χρόνο που φεύγει. Μουσικά η χρονιά είχε πιο πολύ ενδιαφέρον από πολλές άλλες που πέρασαν. Είμαι πολύ ευχαριστημένος και ευγνώμων για όσα κέρδισαν τα αυτιά μου φέτος.

20

Nicolas Jaar – Space Is Only Noise

Βρίσκομαι σε μια αυλή 10 χρονών και ο πιο intellectual τυπος παίζει μαζί μου τα πιο ζωηρά αλλά διακριτικά παιχνίδια!

19

Active Child – You Are All I See

Σε μια εποχή όπου το άρρωστο κυριαρχεί, είναι ωραίο να ενθουσιάζεσαι και με μερικά πιο αγνά πράγματα.

18

CSS –  La Liberación

Ξέρω πως έχουν χάσει την αίγλη τους, και πως ο δίσκος δεν είναι “ένα κι ένα τα κομμάτια” έχει όμως μέσα ένα από τα καλύτερα του 2011 και διασκεδάζω πολύ μαζί τους (ακόμα).

17

The Rapture – In The Grace Of Your Love

Έχουν λιώσει τα παπούτσια μου χορεύοντας το “How Deep Is Your Love?”. Νομίζα θα βαριόμουν το δίσκο αλλά έκανα πολύ μεγάλο λάθος.

16

SBTRKT – SBTRKT

Όσο σιχάθηκα την εξωτερική εμφάνιση, τόσο αγάπησα το χαρακτήρα του δίσκου.

15

Jamie Woon – Mirrorwriting

Μου βγάζει πολύ γνώριμα πράγματα, μελαγχόλησα ιδιαίτερα με κάποιες στιγμές μέσα και γενικά με απασχόλησε για καιρό.

14

Yelle – Safari Disco Club

Τόσο όσο και με το Pop Up.

13

Florence + The Machine – Ceremonials

Αρχικά με ξένισε όλο αυτό το θυμιατό και τα πηγάδια της υπόθεσης, όμως ο καιρός του φέρθηκε καλά και σιγά σιγά το εκτιμώ και πιο πολύ. Ακόμα ένας λόγος, η μυσταγωγική τελειότητα του “What The Water Gave Me”.

12

Friendly Fires – Pala

Πέρασα υπέροχα με την ποπ αισθητική τους και τα χορευτικών επιρροών little bits απο εδώ κι από εκεί!

11

The Weeknd – House Of Balloons

Υπέφερα από την κατακραυγή όλων επειδή “κόλλησα” με τον απόλυτο hipsterοδίσκο και ΑΚΟΜΑ επιμένω πως είναι άψογος.

10

James Blake – James Blake

Είναι από τις περιπτώσεις ανθρώπων που θα ήθελες να τους είχες για φίλους σου. Δεν είναι αυτό μόνο όμως. Ηχητικά άρτιος δίσκος.

9

Washed Out – Within And Without

Ένα ταξίδι σε  τοπία που δεν έχεις πάει ποτέ, δεν έχεις δει ποτέ, δεν πήγε κανείς άλλος ποτέ τέλος πάντων, αλλά ξέρεις ότι υπάρχουν.

8

Austra – Feel It Break

Δεν μπορούσα να φανταστώ πως είναι να ευχαριστιέται κανείς με electro-pop όπερα μα το έμαθα μέσα από αυτό το δίσκο.

7

Britney Spears – Femme Fatale

Δεν την εγκατέλειψα λεπτό, και η ανταμοιβή βρίσκεται μέσα σε ένα πακέτο 17 άψογων ποπ κομματιών που αστράφτουν όσο τίποτα άλλο.

6

Cliff Martinez – Drive (OST)

Είχε χρόνια να “δέσει” τόσο καλά Soundtrack με ταινία. Το ένα χωρίς το άλλο απλά δεν θα ήταν καλό. Κομμάτια όπως “Under Your Spell” και “Nightcall” με έκαναν να έχω μονίμως επιλεγμένο το repeat .

5

Beirut – The Rip Tide

Θυμάμαι ακόμα μια κυριακή που έτρωγα βιαστηκά για να μην αργήσω στη βόλτα που θα πήγαινα και έπαιζε το ομότιτλο κομμάτι. Δεν έχω ξαναδακρύσει τόσο άκυρα.

4

Björk – Biophilia

Μερικές αγάπες δεν τελειώνουν ποτέ.

3

PJ Harvey – Let England Shake

Πήρε όλη την αναγνώριση που του άξιζε και ο κόσμος δεν θα είχε νόημα ύπαρξης αν δεν είχε συμβεί αυτό.

2

EMA – Past Life Martyred Saints

Βρέθηκα τυχαία στη συναυλία της πριν από 1-2 μήνες χωρίς να ξέρω ούτε ένα κομμάτι της. Έφυγα βουρκωμένος όταν τελείωσε μία από τις καλύτερες συναυλίες που έχω πάει. Είναι σημαντικό να αναφέρω ότι τα ίδια κομμάτια που άκουσα live, στο studio ακούγονται “λειψά”. Ακόμα κι έτσι, είναι ο 2ος καλύτερος δίσκος που άκουσα φέτος. Αυτό τα λέει όλα.

1

Lykke Li – Wounded Rhymes

Το ανεκτίμητο διαμάντι της χρονιάς. Δεν υπάρχει ούτε ένα λάθος στην ακρόαση. Σου δίνει όσα ζητάς στη μουσική και ακόμα περισσότερα. Η επιλογή μου δεν έχει να κάνει με το γνωστό remix χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν μου άρεσε ούτε αυτό. Η Lykke Li έβαλε όλο της το “είναι” μέσα σε ένα δίσκο, και αυτό το “είναι” φωνάζει τελειότητα.

Advertisement