Γυρισα από τη συναυλία.
Ήταν πανέμορφα.
Ο Κωνσταντίνος αξιαγάπητος.
Καλλιτέχνης.
Ένα μεγάλο παιδί.
Το “Χρώμα του ήλιου” είναι το αγαπημένο μου από το νέο του δίσκο.
Το ερμήνευσε με πολύ “ψυχή”.
Τον ευχαριστώ.
Ό,τι του φανεί…… (ΔΙΚΟ ΣΑΣ!) November 30, 2007
Χελόου καλά μου παιδιά!
Σας έλειψα το ξέρω…. αλλά τι να κάνω το ΚΑΤΑΚΑHΜΕΝΟ….. Γράφω πρόοδο στη σχολή και ξεσκίζομαι στο διάβασμα αφού όλο τον προηγούμενο καιρό κωλοβαρούσα. Η κατάσταση έχει ως εξής…. Μπούλετιν παρακαλώ…
- Όλοι έχουν αρρωστήσει κι εγώ κυκλοφορώ με το αραχνούφαντο σακάκι μου περιμένοντας υπομονετικά τη μεγάλη στιγμή των “δεκάτων”. Από τότε που έκανα εγχείρηση του ντουέτου “αμυγδαλές-κρεατάκια” (ήμουν νινί ακόμα) δεν αρρωσταίνω εύκολα. ΚΑΙ ΕΓΩ ΜΕ ΤΗ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΑ ΘΑ ΓΟΥΡΟΥΝΙΑΣΩ ΣΠΙΤΙ?
- Είμαι σε φάση “My Life SUCKS” και φυσικά ζω μια ρουτίνα, και φυσικά είμαι ολομόναχος (περίεργο πράγμα για μένα βρε παιδί μου), και φυσικά βγαίνω κάθε Σάββατο (που κι αυτό ρουτίνα είναι τελικά). Αρχίζω να πιστεύω ότι θα κρατήσει για πάντα αυτή η καταθλιπτική απάθεια.
- Έκατσα να ρίξω ένα κλάμα να ξεσπάσω προχθές πριν κοιμηθώ, και ξαφνιάστηκα. Ο λόγος που έβαλα τα κλάμματα ήταν γιατί μου λείπουν οι στιγμές που ήμουν παιδάκι και έβγαινα στην αυλή να παίξω. Το πρώτο μας σπίτι, τα χαμόγελα της μαμάς κλπ κλπ.
- Βλέπω 2 επεισόδια τη μέρα Desperate Housewives. Μου έχουν μείνει άλλα 2…. Θέε μου πως θα αντέξω χωρίς τις νοικοκυρές άλλο ένα χρόνο??? Είναι διασκέδασή μου. Την ώρα των “νυκοκοιρών” δεν την χάνω ακόμα και αν εμφανιστεί ο πιο θεός μπροστά μου. Μα σε κάθε τέλος επεισοδίου δακρύζω.
- Και με τον Κ.Βήτα δακρύζω που το νέο του διπλό album “Άργος” μου χάρισε άλλο ένα αριστούργημα στη δισκοθήκη μου. Αυτό το αναθεματισμένο το Άλτερ γιατι τον διαφημίζει? Πόσο απαίσιος συνδιασμός μπορεί να είναι αυτός? Η πατάτα με το αριστούργημα. Και φυσικά μιας που μιλάω για τον θεό Κ.Βήτα να πω ότι τα κομμάτια του “Σας” και “Κορίτσια Καριέρας” από τον παλιό και κλασσικό δίσκο του “Για Σένα Με Αγάπη” με κάνουν να πλένω τα ρούχα μου χωρίς να τα βάζω στο πλυντήριο… (ειδικά το 2ο). Κ.ΒΗΤΑ είσαι ΘΕΟΟΟΟΟΟΣ!
- Και μιας που μιλάω για καλή μουσική μην ξεχάσετε όλοι να κατεβάσετε και το “Destroy Everything You Touch” της νέας μου ανακάλυψης που ακούει στο όνομα Ladytron και τελευταία έχουν κι ένα όνομα στην πιάτσα. ΚΟΜΜΑΤΑΡΑ. Και το σιντί είναι όλο πολύ καλό.
- Όπως κι αυτό το καταθλιπτικό διαμάντι της PJ Harvey που, αν θυμάμαι καλά, φέρει τον τίτλο “White Chalk”. Σημασία έχει το άκουσα κ είναι τέλειο.
- Η Róisín Murphy με έχει επίσης κατακτήσει αφού το νέο της άλμπουμ “Overpowered” είναι μεγάλος εθισμός. ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΝ ΕΚΑΝΑ ΚΑΙ ΡΙΝΓΚΤΟΟΥΝ. Εγώ που βαριέμαι τη ζωή μου. “Let Me Know”….. Disco ύμνος. “Cry Baby”…Σαν να ακούω ένα τέλειο ρίμιξ (έτσι να το γράψω και ψωνίστικα) σε κλαμπ. Και φυσικά το ΓΑΜΑΤΟ “Tell Everybody” το τέλος του απλά με εκστασιάζει.
- Για να κλέισω με τα μουσικά με ένα σιντι-βόμβα……………………………….. BLACKOUT by BRITNEY SPEARS. Νομίζω ότι είμαι έτοιμος να βγω από το νετ-καφέ (με το πολύ κουκλάκι αγόρι στο ταμείο) και να με πάρουν με τις ντομάτες αλλά ΠΡΟΣΟΧΗ. Σιχαίνομαι την ντομάτα. Παρακαλώ φέρτε γιαούρτι που μου αρέσει, να πάρω και τίποτα για το σπίτι. Που λέτε το Μπλακάουτ είναι τέλειο. Εγώ το υπεραγαπώ. Πρώτο πρώτο στη βιτρίνα. Bitchy, ποπ και χορευτικό. Είναι όσο τρας μπορεί να είναι ένα ποπ σιντί σήμερα και το υποστηρίζω αφάνταστα.
- Περιττό να πω ότι μου έχουν πεταχτεί τα μάτια έξω από τα όμορφα αγόρια (τα οποία πάντα μόνο σε μένα αρέσουν) που βλέπω και μου ρχεται να πάω να πέσω από κάνα γκρεμό μιας που σιγά μην γύριζαν να με κοιτάξουν… Ααααααααχχχχχ….
- Τα κεφτεδάκια από τα ικέα ακόμα να τα δοκιμάσω…….. Καλάααααααα……
- Μου λείπουν: Η μαμά μου, η αδερφή μου (ούτε στον πόλεμο να ήμουν), το ίντερνετ, κάνας γκόμενος, η Βροχοπούλου με τον Αρβανό που δεν δίνουν ρέστα πια, το φαγητό της μάνας που το θυμάμαι και κλαίω που τρέφομαι με Μαχδόναλδς, παιδιά και καθηγητές σε σχολή που να μην είναι για τον πούτσο, και φυσικά ένα μιντνάιτ μπράουνι από τα Χάγκεν… (καλά το τελευταίο θα το διευθετήσουμε πολύ σύντομα).
- Έλα και στο ράδιο έβαλε της “2 Καρδιές” της Κήλης…. Τζέρτζελο έτσι….. Τέλειο!
- Αχ παιδιά πήγα στην έκθεση του κ. Νίκου Σταθούλη με τα υπέρτατα εκθέματα της Σοφίας Γαϊτάνη που σε κάνουν να νιώθεις πάλι παιδί και ΜΑΓΕΥΤΗΚΑ. Είχα και την θερμή υποστήριξη του Αργκουντακίου και εκεί που είδα τα γλυκά μου Αργκουντάκια και τρελάθηκα έμαθα ότι είναι μετρημένα τα κομμάτια.. Α τους γύφτους… Αλλά δεν πειράζει. Βλέπεις παντού ζωντανά χρώματα με λαχανί, γαλάζιο και πορτοκαλί και κάτι αθώα και παιδικά στοιχεία που νιώθεις ότι είσαι πάλι 4. Πραγματικά τρελάθηκα. Ψυρρή είναι η Γκαλερί Αγ. Αναργύρων 21-22 (ή κάτι τέτοιο που να θυμάμαι τώρα) Downtown Art Gallery αλλά μην πάτε σε αυτή της Μπαταγιάννη που είναι στο ίδιο κτίριο. Δεν μου αρέσει αυτή!!!!
- Τέλος, η αδερφούλα μου γίνεται 15 σήμερα και είμαι πολύ συγκινημένος που το σκατόπαιδο μεγαλώνει έτσι απότομα. Το μωρό μου…. στεναχωριέμαι που δεν είμαι δίπλα του να του δώσω ένα φιλάκι….. Σ’αγαπάω μικρό!
- Τα λέμε σύντομα….
“Destroy Everything You Touch” by Ladytron
Recent Comments