Dark & Light

Embracing the dark and the light in us all…

Το Δάκρυ September 11, 2006

Filed under: Thoughts — darkenlight @ 22:17pm

Είναι απίστευτο το πόσα πράγματα μπορεί να εκφράσει ένα δάκρυ. Δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι που να εκφράζει περισσότερα. Ένα χαμόγελο είναι πάντα ένα χαμόγελο. Είτε καλό, είτε σαρκαστικό, είτε πικρό, για αυτόν που το βλέπει είναι πάντα ένα χαμόγελο. Όταν κάποιος χαμογελάει σκέφτεται την θετική, αστεία πλευρά των πραγμάτων ακόμα και όταν είναι δυστηχισμένος. Το δάκρυ όμως μπορεί να υπάρχει για να εκφράσει πολύ μεγάλη χαρά, συγκίνηση, δυστηχία, απόγνωση, φόβο κ.ο.κ.

Νιώθω ότι το δάκρυ είναι η έντονη πλευρά των όσων νιώθουμε. Είναι το ξέσπασμα για κάθε κρυμμένο μυστικό που έχουμε μέσα μας. Ξέρουμε ότι ποτέ δεν θα μας προδώσει. Ποτέ κανείς δεν θα μάθει όλα αυτά που κρατάμε για τον εαυτό μας. Θα μας ρωτήσουν, θα μα παρηγορήσουν, θα κάνουν όλα όσα εύχομαστε να έκαναν για εμάς απλά γιατί κλαίμε. Έχουμε το δικαίωμα να κρατήσουμε το μυστικό μας. Δεν θα μας κατηγορήσει ποτέ κανείς που κλαίμε. Αν όμως εκφράζουμε με λόγια αυτό που νιώθουμε, θα δεχτούμε κριτική και επιμονή να αποκαλύψουμε ότι έχουμε στην καρδιά μας. Καλό ή κακό.

Είμαι ερωτευμένος με το δάκρυ. Όταν όλα πάνε χάλια, όταν η μέρα μου δεν είναι τοσο καλή κλείνομαι σε ένα δωμάτιο, κλαίω και μετά νιώθω υπέροχα. Όταν κάτι πανέμορφο συμβαίνει, δακρύζω και ξέρω πως αυτό που ζω είναι πραγματικά υπέροχο. Όταν κάτι με τρομάζει, δακρύζω και ξαφνικά αποκτάω δύναμη… ο φόβος μου εξωτερικεύτηκε και… εκφράστηκε. Δεν είναι πια μέσα μου. Από τη στιγμή που εκφράζω τον φόβο… αυτό που μένει μέσα μου είναι δύναμη.

Δεν είναι κακό να κλαίμε. Δεν είναι κακό να νιώθουμε την ελευθερία στη ζωή μας. Κανείς δεν θα μας παρεξηγήσει, κανείς δεν θα μας το απαγορεύσει. Μας έχουν χαριστεί τόσα όμορφα δώρα στη ζωή, και δεν είναι καλό να σνομπάρουμε κάτι τόσο απελευθερωτικό όσο ένα δάκρυ.

Καποιοι, σαν εμένα, μπορεί να είναι πολυ περήφανοι και εγωιστές για να παραδεχτούν ότι κλαίνε και να αποφεύγουν να κλαίνε μπροστά σε άλλους. Προσωπικά δεν θα άντεχα να κλάψω ακόμα και μπροστά στη μαμά μου. Φυσικά και έχει τύχει κάτι τέτοιο αλλά αυθόρμητα το αποφεύγω όσο μπορώ. Έτσι, κλαίω μόνος μου… Κλείνομαι σε ένα δωμάτιο και αφήνω κάθε πράγμα που με απασχολεί να βγει από μέσα μου και να πετάξει ψηλά. Πιστεύω ακόμα, ότι θα έπρεπε ο καθένας να περνάει τόσο έντονες στιγμές μόνος, με τον δικό του τρόπο, χώρο, χρόνο. Είναι εξαιρετικά θεραπευτικό!

Το δάκρυ είναι σκαλοπάτι ψηλότερα στην ωριμότητα. Στην τελειότητα. Ένα δάκρυ προσθέτει άλλο ένα έντονο βίωμα στη ζωή μας. Επιβεβαιώνει πως αυτό που ζήσαμε τη στιγμή που δακρύσαμε είναι άλλο ένα σημάδι στη ζωή μας που θα μείνει αποτυπομένο μέχρι να το σβήσουμε μόνοι μας με την, για ακόμα μια φορά, κατά πρόσωπο ματιά στην ωριμότητα. Αυτό είναι ένα δάκρυ. Υπενθύμηση των σημαντικότερων βιωμάτων μας.

Όταν ένα τραγούδι μας κάνει και δακρύζουμε μας υπενθυμίζει πράγματα που έχουμε ζήσει, λάθη που έχουμε κάνει, φαντασιώσεις που ποτέ δεν κάναμε πραγματικότητα, επιθυμίες που μας καίνε μέσα μας μέχρι να ικανοποιήσουμε το μεγάλο μας “εγώ”.

Πόσο άσχημα θα ήταν αν δεν μπορούσαμε να δακρύσουμε? Πόσο πνιγμένοι θα νιώθαμε μέσα στα συναισθήματά μας? Πραγματικά, θα μπορούσαμε να παραμείνουμε ζωντανοί?Όσοι υποστηρίζουν ότι δεν κλαίνε ποτέ είναι απλά ψέυτες. Όσοι λένε περήφανα ότι κλαίνε είναι απλά αληθινοί.

Νιώθω πολύ υπέροχα που μπορώ να θεωρηθώ original!

Advertisements
 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s