Dark & Light

Embracing the dark and the light in us all…

Κατακτήσεις September 24, 2006

Filed under: Confessions... — darkenlight @ 23:43pm

Όσο και να με κάνει να νιώθω ψωνισμένος, παραδέχομαι ότι κάθε μέρα το απολαμβάνω και περισσότερο που έχω το πλεονέκτημα της επιλογής, την ευκολία της απόριψης και του μη συμβιβασμού. Ίσως γιατί μεγάλωσα μέσα στην ανασφάλεια και την έλλειψη αυτοπεποίθησης. Ίσως γιατί ένιωθα πάντα ότι ζήταγα απεγνωσμένα όταν όλοι με είχαν γραμμένο.

Όμως οι καιροί αλλάζουν, Και η ζωή σου χαμογελά πονηρά. Τώρα όλα έχουν αντιστραφεί. Τόσο μέσα μου όσο και σε όσα μου συμβαίνουν. Και νιώθω για πρώτη φορά ο εαυτός μου. Είναι πραγματικά υπέροχο. Συνήθηζα να νιώθω ότι παρακαλάω για λίγη αγάπη. Συνήθηζα να νιώθω άσχημος και μη ερωτεύσιμος. Ο καιρός και οι εμπειρίες όμως μου έμαθαν πως αν δεν αγαπήσεις πρώτος τον εαυτό σου.. αν δεν τον ερωτευθείς τρελά… Ποτέ κανείς δεν θα μπορέσει να δει το πόσο όμορφος είσαι.

Εϊναι πραγματικά πανέμορφο συναίσθημα να νιώθεις ότι κάθε μέρα είσαι και πιο σκληρός, λιγότερο αγαθός, και πολύ πιο έξυπνος από την προηγούμενη. Υπόσχομαι στον εαυτό μου ότι δεν θα παρακαλέσω ποτέ για κανένα. Δεν το έκανα τότε που είχα ανάγκη την αγάπη πολύ περισσότερο από τώρα. Τώρα δεν θέλω αγάπη. Θέλω παιχνίδι, διασκέδαση και έντονα συναισθήματα. Η αγάπη είναι πολύ ρομαντική και ιδανική. Δεν είναι του στυλ μου τελικά. Μπορώ να βρω το άλλο μου μισό πολύ πιο αστεία και διασκεδαστικά!

Δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι έχω φτάσει σε σημείο να έχω πάνω από 10 άτομα να με θέλουν κι εγώ να προτιμώ τον εαυτό μου. Είναι πραγματικά αδύνατο να πιστέψω ότι έχω κάποιον που με αγαπά πραγματικά αλλά εγώ δεν τον έχω πια ανάγκη. Και δεν είμαι εγώ ο κακός. Αυτός ήταν που με παράτησε όταν ήλπιζα μέσα μου ότι δεν θα το έκανε. Αυτός είναι που με άφησε μόνο μου γιατί είχε κουραστεί και εγώ απλά προσευχόμουν να μην το έκανε. Τώρα που έμεινε ολομόναχος, τώρα που τον έπιασαν πάλι οι κ****ς με θυμήθηκε. Μόνο που δεν περίμενε αυτό που αντιμετώπισε. Νόμιζε ότι θα ήμουν ακόμα αυτό το αδύναμο, μικρό παιδάκι που κλαίει εύκολα και ζητάει μέσα του την αγάπη. Νόμιζε ότι θα περίμενα πότε θα γύρναγε πίσω. Νόμιζε ότι είμαι η καβάτζα.

Έκανε λάθος. Και δεν νιώθω άσχημα που τον αφήνω να στεναχωριέται. Ποιος στεναχωρήθηκε πιο πριν? Αν θυμαμαι καλά… εγώ δεν ήμουν αυτός που τον κούρασε? Θα έπρεπε να του κάνω το χατίρι και να γίνω αυτό το παιδάκι που πάντα αγαπούσε? Όχι. Δεν μπορώ να είμαι το παιχνίδι κανενός. Και εγώ είμαι αυτός που θα ρίξει τη ζαριά. Δεν έχω χώρο για άλλα λάθη. Πρέπει να ζήσω κι εγώ για τον εαυτό μου.

Ίσως έχω γίνει πολύ αυτάρεσκος. Ίσως να την έχω ψωνίσει για τα καλά. Αλλά νιώθω ότι μου αξίζει αυτή η ελευθερία να μπορώ να δέχομαι και να απορρίπτω γιατί απλά όσο ήμουν αφελής και άβγαλτος νόμιζα ότι με λίγο ρομαντισμό όλη η αγάπη θα βρισκόταν. Κάνεις όμως δεν φάνηκε να ζητά ότι ζήταγα εγώ. Έτσι έγινα πιο ανθεκτικός, πιο εύστροφος και πιο αποφασιστικός. Δεν είναι κακό να ζητάς το καλύτερο για σένα, αυτό που δεν θα σε πληγώσει. Άλλωστε είναι ακόμα πολύ νωρίς για να αγαπήσω. Τι ξέρω εγώ από αγάπη? Τίποτα. Και έτσι πρέπει να είναι.

Είμαι περήφανος που δεν έπεσα ποτέ τόσο χαμηλά ώστε να παρακαλέσω όπως πρόσφατα είδα “φίλους” να την πέφτουν σε άτομα που τους αρέσω σε σημείο που παρακάλαγαν, απλά για να μου φάνε τον γκόμενο. Εγώ δεν πρόκειται ποτέ να μπω στο τριπάκι να ανταγωνιστώ κανένα. Γιατί να το κάνω όταν ξέρω ότι είμαι πολύ περισσότερα από αυτό που με προκάλεσε ο “φίλος” να κάνω?

Έπαψα να νοιάζομαι για το αν θα γυρίσει ποτέ κάποιος να με κοιτάξει και αν θα ασχοληθεί ποτέ κανείς μαζί μου. Αυτό μπορώ να το έχω.

Το θέμα είναι….

Μπορεί κανείς να με κάνει να γυρίσω πίσω στην αφέλεια και στην αδυναμία? Γιατί κάθε μέρα φένεται όλο και πιο δύσκολο.

Advertisements
 

5 Responses to “Κατακτήσεις”

  1. Κώστας Says:

    Πολύ βιαστικά και πρόχειρα (γιατί μόλις γύρισα από έξοδο και νυστάζω):

    Σε καμία περίπτωση να μη παρακαλέσεις τον άνθρωπο που αναφέρεις.. Γενικότερα δεν είναι καλό να παρακαλάς κανέναν.

    Πάντως εγώ, από τους ανθρώπους που έχω γνωρίσει που προτιμούσαν το σεξ και τις φάσεις αντί για αγάπη και δεσμεύσεις έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι αυτοί οι άνθρωποι φοβούνται.

    Φοβούνται να αγαπήσουν, να δωθούν, να αφεθούν, να εμπιστευτούν σχεδόν τυφλά, είτε γιατί έχουν πληγωθεί πολύ στο παρελθόν από άτομα που αγαπήσανε, είτε για λόγους που έχουν σχέση με τον τρόπο που μεγάλωσαν (γονείς, παρέες κτλ).

    Συγνώμη που στο χαλάω αλλά εγώ δε το θεωρώ μαγκιά να θες να στην πέφτουν 10 για να τους φτύνεις και να λες ότι δε τους χρειάζεσαι. Αποθημένα και ανωριμότητα το θεωρώ.

    Τέλος, επειδή δυστυχώς είχα απογοητευτεί κι εγώ, μετά από ένα χρόνο αναζητήσεων, να τρώω συνέχεια απορρίψεις και απογοητεύσεις, όταν το καλοκαίρι του 2005 άρχισα να έχω μαζεμένες επιτυχίες και μάλιστα από αξιόλογα κι ωραία άτομα, ξαφνικά ένιωσα αυτό που περιγράφεις..

    Αλλά ευτυχώς δε παρασύρθηκα στη λογική ότι τώρα που μπορώ θα το γλεντήσω ή θα φτύσω όλους αυτούς που ενδιαφέρονται, τιμωρώντας στα πρόσωπα τους όλους αυτούς που είχαν φτύσει εμένα στο παρελθόν.

    Αντίθετα, είδα ποιοι ενδιαφέρονται σοβαρά και ποιοι όχι, προχώρησα με ένα παιδί και τώρα σε λίγες μέρες κλείνουμε 13 μήνες μαζί….

    Μη πάρεις το μήνυμα μου σαν υπόδειξη ή ηθικολογία. Το μόνο που προσπαθώ να σου πω είναι να κάνεις κάτι επειδή το θες πραγματικά και σε εκφράζει κι όχι γιατί (νιώθεις ότι) τώρα μπορείς ενώ παλιά όχι.

  2. darkenlight Says:

    Κώστα,

    1) Είναι γεγονός ότι δεν παρακαλάω κανένα… Ποτέ δεν το έκανα.. ούτε και τώρα…
    2) Ναι φοβούνται όμως δεν κοροιδεύουν κανένα. Αυτό μου φτάνει.
    3) Συγνώμμη που δεν δέχομαι τη γνώμη σου για τη μαγκιά. Γιατί δεν θέλω καν να είμαι μάγκας. Γιατί εγώ ποτέ δεν φτύνω κανένα. Και ποτέ δεν απέριψα κανένα και δεν τον προσέβαλα. Δεν θα κάνω ό,τι απεχθανομαι. Απλά τώρα μπορώ να χαίρομαι που όλα πάνε καλά στη ζωή μου, που δεν έχω ανάγκη κανένα εκτός της οικογένειας μου, και που μπορώ να ζω χαρούμενα χωρίς να περιμένω κάτι να συμβεί. Όποτε κάποιος δεν με ενδιαφέρει νομίζω ότι δείχνω μέγαλη υπομονή και ευγένεια προκειμένου να μην πληγώσω τον άλλο. Άλλοι στη θέση μου θα είχαν φερθεί ανώριμα και με αποθημένα. Όχι εγώ. Δεν μπορώ να δεχτώ ότι είμαι ανώριμος για αυτό το λόγο. Γιατί δεν υσχίει.
    4) Είμαι άνθρωπος με μέτρο και δεν παρασύρομαι εύκολα. Ούτε το γλεντάω ούτε απορρίπτω. Δεν με απέριψε ποτέ κανείς εκτός από ένα. Άσχημο και χοντρό που ούτε καν του ζήτησα τίποτα!!!! Νόμιζε ότι μου άρεσε. Γιατί να έχω αποθημένα?
    5) Χαίρομαι για σένα και σε ζηλεύω (με την καλή έννοια). Είναι υπέροχο να έχεις μια υγιή σχέση. Εγώ ποτέ δεν τα κατάφερα εκεί. Η απόφαση μου όμως να σταματήσω τα όνειρα για σχέσεις πάρθηκε όχι επειδή δεν τα καταφέρνω στις σχέσεις αλλά επειδή έμαθα να μην ζητάω την αγάπη γιατί ξέρω ότι θα έρθει όταν είναι ώρα. Έχω πολλά να μάθω και να ζήσω και δεν θα πιέσω τίποτα. Ξέρω ότι όλα θα γίνουν!
    6) Όχι, καλέ μου Κώστα, δεν παίρνω άσχημα το μύνημα σου. Ξέρω πως αυτό το κείμενο που έγραψα σε πρώτη φάση μεταφράζεται ως ενός κομπλεξικού wannabe νάρκισσου. Όμως δεν κατάφερα να εκφράσω αυτό που ήθελα όπως ακριβώς το ένιωθα και λογικό είναι να το πάρεις έτσι. Να είσαι σίγουρος πως ποτέ δεν έκανα κάτι χωρίς να μου αρέσει και να με εκφράζει. Ειδικά εγώ παλεύω από μικρό παιδί για να με αφήσουν να το κάνω.

  3. bluemoods Says:

    Δεν νομίζω ότι αν πικραθείς από κάτι πρέπει να γίνεις σκληρός με όλους γιατί έτσι θα την πληρώσουν άλλοι άνθρωποι
    Να αγαπάς τον εαυτό σου με μέτρο να ξέρεις ότι είσαι κομμάτι του συνόλου και ότι αν εσύ είσαι καλά εκπέμπεις καλωσύνη και αγάπη παντού
    Ποιός ο λόγος να γίνεσε μέρος του λεγόμενου gaylifestyle ?
    Μα δεν το βλέπεις πόσο επιφανειακός τρόπος ζωής είναι ?
    Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΕΜΟΡΦΗ και έχεις ΤΟΣΕΣ μα ΤΟΣΕΣ επιλογές να ζήσεις όμορφα
    Μια καλή παρέα , μια μπιρίμπα , ένα επιτραπέζιο παιχνίδι TABOO , πολύ γέλιο , ένα σινεμά και όλα έρχονται με αγάπη
    Μη σκοτώνεις το παιδί που έχεις μέσα σου και θέλει να ζει για πάντα

  4. περνώ συχνά Says:

    Πολλές φορές λειτουργούμε σαν το εκκρεμές, πηγαίνουμε πέρα δώθε στις δυο άκρες της υπερβολής, για να ησυχάσουμε τελικά στο κέντρο. Κάπως έτσι καταλαβαίνω το κείμενό σου, με ορμή μακριά από την εξάρτηση, προς την αυτονομία.
    Νομίζω πάντως ότι η πραγματική αγάπη ξεπερνάει τέτοια διλήμματα.

  5. darkenlight Says:

    bluemoods,

    Δεν ξέρω αν αξίζει τον κόπο να κάτσω να εξηγήσω τί άνθρωπος είμαι γιατί δεν θα κερδίσω τίποτα από αυτό. Οπότε δεν θα προσπαθήσω να δικαιολογηθώ και απλά θα πω ότι συμφωνώ μαζί σου. Το gay lifestyle ποτέ δεν με γοήτευσε και ούτε το έκανα πέρα. Εϊναι πράγματι επιφανειακός αλλά πρέπει να περάσεις για να τα δεις. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι γίνεσαι μέρος του. Πράγματι η ζωή είναι υπέροχη και ποτέ δεν προσπάθησα να βγάλω το παιδί από μέσα μου. Είμαι ένα παιδί και ξέρω πως παιδί θα μείνω. Απλά πρέπει να το κρατάμε αυτό πολύ καλά προστατευμένο για να μην φθαρεί.

    “Περνώ συχνά”,

    Πάντα ήμουν των άκρων. Μία έτσι μία αλλιώς. Αλλά είναι μέρος της εξέλιξης και για εμένα είναι πολύ ενδιαφέρων να τα καταγράφω όσα νιώθω και κοιτώντας πίσω να δω τι έκανα. Και ναι.. πάλεψα πολύ για να είμαι ευχαριστημένος με τον εαυτό μου και να μου αρκούν όσα έχω. Να μην χρειάζομαι κανένα απεγνωσμένα. Δεν σημαίνει όμως ότι φοβάμαι και απομακρύνομαι από την αγάπη. Απλά νιώθω ότι θα έρθει φυσιολογικά. Και είναι ωραία να ζω το τώρα από το να ψάχνομαι ποιον θα με αγαπήσει. Όλα θα γίνουν. Δεν θέλω να βιαστώ καθόλου.


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s