Dark & Light

Embracing the dark and the light in us all…

Show Me Forgiveness For Having Lost My Faith February 16, 2007

Filed under: Confessions... — darkenlight @ 01:23am

Αυτό ήταν.

Το φοβόμουν καιρό… όμως πλέον είμαι σίγουρος. Σταμάτησα να ονειρεύομαι. Ήταν τόσο όμορφες στιγμές αυτές που ξάπλωνα να κοιμηθώ, έκλεινα τα μάτια μου και έκανα όνειρα για το μέλλον. Η φαντασία έτρεχε και πολλές φορές ήμουν τόσο ευτυχισμένος που δάκρυζα. Ονειρευόμουν. Πίστευα στο όνειρο. Το υποστήριζα.

Σήμερα νιώθω τόσο θαμπός. Κάθε μέρα ξυπνάω και ελπίζω ότι έχω πάλι την διάθεση να ονειρευτώ. Όμως όχι. Φοβάμαι τόσο πολύ. Δεν θέλω τα όνειρα. Τα σιχάθηκα. Ήταν ένα ναρκωτικό. Μου έδινε τόση χαρά. Όμως όταν πια γυρνούσα στην πραγματικότητα όλα ήταν ίδια. Έκανα όνειρα και ήλπιζα στην εξέλιξή του και στην πραγματικότητα. Και ήμουν εντάξει. Όμως πόσο καλό μπορεί να κάνει σε κάποιον σαν εμένα?

Τώρα το μόνο που κάνω είναι να είμαι ένα πολύ χαρούμενο παιδί στον κόσμο και αναίσθητο στην καθημερινότητά του μα όταν ξαπλώνω να κοιμηθώ, μιλάω στην ίδια φωτογραφία. Και λέω πως ένιωσα την ημέρα που πέρασα. Καταλήγω να κλαίω γιατί συνηδητοποιώ πως δεν νιώθω πια το φως που ένιωθα παλαιότερα. Τον δρόμο δεν τον βλέπω πια και πάω στα τυφλά. Όλα είναι σκοτεινά και στην προσπάθειά μου να περπατήσω στο σωστό δρόμο απλά με κάνει να φαίνομαι γελοίος. Βαρέθηκα να το παίζω κάποιος, να έχω άποψη για όλα, να μην αφήνω κουβέντα να πέσει κάτω. Ένας καταδικασμένος σε αποτυχία είμαι. Πότε είχα τακτ? Πότε είχα αποδεκτή εμφάνιση και πότε βοήθησα τον διπλανό μου χωρίς να νιώσω αυταρέσκεια?

Αν είχα ποτέ την ευκαιρία να μιλήσω σε όποιο άνθρωπο θέλω αυτός θα ήταν ο εαυτός μου στα παιδικά του χρόνια. Γύρω του συνέβαιναν τέρατα και αυτό το παιδάκι ήταν ακόμα σε αυτόν τον τόσο ονειρικό τρόπο ζωής. Όλα ήταν υπέροχα. Ή τουλάχιστον έτσι τα έβλεπε στο μυαλό του. Η αλλαγή ήταν απότομη. Θα ήθελα να το ακούσω αυτό το παιδί να μου λέει ότι είχαν δει τα μάτια του. Αν γνώριζα αυτό το παιδί θα δάκρυζα. Δεν θα άντεχα να το ακούω. Ήταν, όπως όλα τα μικρά, γεμάτο ειλικρίνεια. Δεν ήξερε τι να κρύψει και τι όχι. Θα άντεχα να το ακούσω να μου μιλάει για όσα ζούσε?

Όλες οι αναμνήσεις που με έφθειραν και με γέμισαν βρωμιά γυρίζουν στο κεφάλι μου. Όχι δεν ήμουν ποτέ αθώος και πάντα κουβαλούσα τις αμαρτίες των άλλων. Πολύ προβληματικό παιδί. Δεν έφταιξα εγώ. Και μόνο εγώ ξέρω πως κρατιέμαι και τους φέρομαι ακόμα όμορφα. Πως δεν τους χαστουκίζω έναν έναν. ΓΙΑΤΙ ΓΑΜΩΤΟ ΜΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΩ ΠΟΣΟ ΑΗΔΙΑΣΤΙΚΟΙ ΕΙΝΑΙ? Στιγμάτισαν τη ζωή μου και δημιούργησαν ένα πλάσμα γεμάτο τραύματα και ανασφάλειες. Τι τους έφταιξα? Θα ήταν τόσο διαφορετικά όλα αν τίποτα δεν είχε συμβεί. Θα ήμουν ανάλαφρος και χωρίς πολλές σκέψεις. Δεν θα κουραζόμουν τόσο. Με χτύπησαν άσχημα οι μαλακισμένοι.

Εγώ προχωράω. Και δεν φοβάμαι να μιλήσω. Δεν φοβάμαι να παραδεχτώ ότι δεν ειμαι τόσο κοινωνικός. Ούτε τόσο αστείος. Ούτε τόσο παιδί.

Αυτό που βλέπετε είναι ένας καλά εκπαιδευμένος κλόουν. Έχει πολύ γέλιο το παιδί. Είναι σούργελο. Έχει φάση.

Το πρώτο μου μάθημα στη ζωή “καλοί μου φίλοι” ήταν να κρύβω τα συναισθήματά μου και υποκρίνομαι πως όλα είναι τέλεια.

Εγώ χαίρομαι γιατί δεν είμαι ένα μίζερο βαρεμένο αλλά προσφέρει λίγη πλάκα και σας φτιάχνει τη διάθεση. Όμως αυτό έχει βαρύ τίμημα. Το βράδυ, δεν είναι κανείς μαζί μου να μου φτιάξει εμένα τη διάθεση. Όταν γυρνάω κουρασμένος, άχρωμος, άοσμος. Όταν κοιτάζω την ίδια φωτογραφία και απλά κλαίω. Κανείς δεν θα περνούσε ωραία τότε.

Ζήστε ό,τι έζησα και ελάτε μετά να γελάσετε με τον πούστη φίλο σας. Τότε θα δείτε ότι το μόνο πράγμα που μου έχει μείνει είναι η δύναμη.

Αν δεν είχα τη δύναμη να τα κουβαλάω όλα αυτά, να ανταποκρίνομαι στις απαιτήσεις του σήμερα, να αποτελώ παρακμή επειδή είμαι πούστης, να κρύβομαι για να μην στερηθώ κάθε δικαίωμα και να περιμένω να πάω σε ένα γαμημένο μπαρ για να δω “ομοίους” μου, και μέσα σε όλα, να έχω τα αρχίδια να μιλήσω για πράγματα που δεν τα βλέπουμε αλλά βρωμάει ο τόπος (γιατί ξέρω πως μαζί με μένα στόλος ολόκληρος ξέρει τι σημαίνει πόνος), ρισκάροντας την ιδιότητά μου ως ίσο προς ίσους, την υπόληψή μου, την εκτίμηση στο πρόσωπό μου από τους άλλους, ακόμα και να με λυπηθούν γιατί “το παιδί έχει ψυχολογικά, είναι για λύπηση” [(και σιχαίνομαι να με λυπούνται), και ας μη γελιόμαστε, εσύ δεν έχεις ψυχολογικά? Προσπαθείς να κρύψεις τα δικά σου με τον ισχυρισμό πως με λυπάσαι και “μακριά από μας”?], θα τα άντεχα όλα αυτά αν δεν είχα τόση δύναμη μέσα μου?

Ξέρω πολύ καλά ότι μετά από ένα τέτοιο κείμενο όποιος το διαβάσει, θα με λυπηθεί, θα με ρίξει κάτω ανεβάζοντας τον εαυτό του. Για μένα είναι ρίσκο. Σε κανένα δεν αρέσει να τον κοιτάνε σαν καημένο. Όμως κάποια πράγματα πρέπει να λέγονται. Και είμαι σίγουρος πως βαθιά μέσα σου (εσύ που το διαβάζεις αυτό), με νιώθεις. Γιατί όλοι είμαστε ένα. Ο ένας συμπληρώνει τον άλλον και όλοι μαζί φτιάχνουμε ένα σώμα. Αν ελευθερωθούμε όλοι, δούμε τον άλλο με ισότητα και αγάπη, τότε είναι ολοφάνερο με τον ένα τρόπο ή με τον άλλο εχουμε όλοι δεσμούς μεταξύ μας.

Και δεν το παίζω δάσκαλος. Φυσικά και δεν το έχω καταφέρει. Όμως δεν θα σταματήσω να προσπαθώ. Τα όνειρα σταματούν για λίγο, η πίστη επίσης (δεν θα υποκριθώ οτί δεν χάνω την πίστη μου)…..

Η προσπάθεια ποτέ.

Advertisements
 

11 Responses to “Show Me Forgiveness For Having Lost My Faith”

  1. beniamin Says:

    Ξέρω πολύ καλά ότι μετά από ένα τέτοιο κείμενο όποιος το διαβάσει, θα με λυπηθεί, θα με ρίξει κάτω ανεβάζοντας τον εαυτό του.

    Όποιος πει τέτοιο κάτι τέτοιο απλά φοβάται να ομολογήσει πως είδε κάτι από τον εαυτό του σε αυτό το ποστ..
    Να μιλάς σε σένα,να σε ακούς,να ονειρεύεσαι,να πολεμάς,να συνεχίζεις,να κλαις,να γελάς,να ζεις..
    Μόνο μην υποκρίνεσαι.Μη βάζεις προσωπείο επειδή “πρέπει να δείχνεις χαρούμενος”
    Όταν νιώθεις άσχημα,χέστους όλους,πάρε τηλ κανένα φίλο αν θες,γράψε ό,τι σου κατεβαίνει-στο μπλόγκ ή στα @@ σου-,άκου μουσική,αγόρασε ένα βάζο κ σπάστο…
    😉
    Καλή συνέχεια..Είχα καιρό να δω νέο ποστ κ ανησύχησα.. 🙂

  2. darkenlight Says:

    Καλή μου Σοφία,

    Είμαι πολύ χαρούμενος που πέτυχα το σκοπό μου τουλάχιστον σε 1 άτομο. Ήθελα μέσα από όσα γράψω να δω αν θα καταφέρω να κάνω τον αναγνώστη να δει κάτι από τον εαυτό του. Νομίζω ότι στους λίγους που το έχουν δει μέχρι τώρα πέτυχε.
    Δεν λέω ποτέ ψέμματα (μόνο όταν δεν θέλω να στεναχωρήσω κάποιον κρύβω την αλήθεια). Αν με ρωτήσεις πως νιώθω θα σου πω με ειλικρίνεια. Αλλά δεν μπορώ να μιζεριάζω. Νιώθω πως δεν είμαι εδώ για να το παίζω μελαγχολική φύση. Όταν έχω νεύρα ακούω το Pluto της Bjork και ξεσπάω καλά!!!

  3. Lithium Says:

    se niwthw kai exw katalavei poli kala ti thes na peis…ta perasame oloi…pono,stigmatismo,aporripsi,ksilo,melagxolies,katathlipseis epidi nomizoume tous eautous mas diaforetikous…kapoioi ta perasan se poli megalo vathmo auta…kapoioi alloi oxi kai toso…diskolo na ise gay telika e?

    filia polla

  4. darkenlight Says:

    Lithium,
    Δύσκολο είναι ότι κάνουμε εμείς να είναι δύσκολο. Δεν καταπιέζομαι σε καμία περίπτωση. Αν όμως κάτι είναι εκνευριστικό αυτό θα έλεγα πως είναι η στάση των “κανονικών” στους “μη κανονικούς”. Αν δεν υπήρχε αυτή η αντιμετώπιση όμως, δεν θα είχα τι να γράψω! Χαχα!

  5. dimitrisg. Says:

    Μοιάζουμε… πόσο μοιάζουμε… γράφεις από τα πιο αληθινά κείμενα στην blog-οσφαιρα. Θα έδινα τα πάντα να ήμουν φίλος σου.

  6. Κώστας Says:

    Πάρα πολύ εύστοχο κείμενο. Με εκφράζει σε υπερβολικό βαθμό..

    Δε ξέρω αν ήταν στις αρχικές προθέσεις σου, αλλά σε ένα μόνο κείμενο θίγεις πάρα πολλά θέματα μαζί και αυτό δείχνει άνθρωπο συνειδητοποιημένο.

    Για τα όνειρα που κάνουμε και μετά απογοητευόμαστε συνειδητοποιώντας ότι θα παραμείνουν απλά όνειρα είχα πρόσφατα μια συζήτηση και το συμπέρασμα ήταν ότι ο μόνος τρόπος να μην απογοητεύεσαι είναι να μην κάνεις όνειρα.

    Μόνο αν υιοθετήσεις τη λογική των μηδενικών προσδοκιών από τους φίλους σου, τους ανθρώπους που γνωρίζεις και τη ζωή γενικότερα δεν θα πληγώνεσαι αργότερα από τη διάψευση τους. Έτσι όμως η ζωή γίνεται πιο γκρίζα.. Ξυπνάμε και κοιμόμαστε χωρίς να περιμένουμε τίποτα διαφορετικό, τίποτα αναπάντεχα ευχάριστο να μας συμβεί. Πιστεύεις ότι αξίζει το τίμημα;

    “Το πρώτο μου μάθημα στη ζωή ”καλοί μου φίλοι” ήταν να κρύβω τα συναισθήματά μου και υποκρίνομαι πως όλα είναι τέλεια.”

    Αυτό είναι η ειδικότητα της πλειοψηφίας των γκέι και δε πρόκειται ποτέ να το καταλάβω. Η κυριάρχη ιδεολογία στο γκέι χώρο είναι ότι “σημασία έχει να περνάς καλά” και ακόμα κι όταν δεν περνάς να δείχνεις ότι περνάς. Δεν μας νοιάζει αν νιώθεις ότι όλα σου παν στραβά, αν έχεις απογοητευτεί και δεν έχεις όρεξη για τίποτα.

    ΌΧΙ! Όταν θα είσαι με κόσμο πρέπει να δείχνεις χαρούμενος, σίγουρος για τον εαυτό σου και άνετος. Να κάνεις χιούμορ, να ειρωνεύσαι, να γελάς, να έχεις εκείνο το κλασικό υφάκι αυταρέσκειας και να το παίζεις και λίγο ντίβα…

    Με αυτά τα μυαλά δεν είναι καθόλου περίεργο που έχει γίνει τόσο δύσκολο να γνωρίσεις κάποιον. Αφού όλοι δείχνουν ότι δεν έχουν ανάγκη από τίποτα. Αφού όλοι περνάνε τόσο καλά γιατί να μπουν σε περιπέτειες;

    Προσωπικά προσπαθώ να είμαι πάντα ειλικρινής και να μη κρύβω τα συναισθήματα μου κι ας φαίνομαι μερικές φορές εκτός κλίματος…

    “Αν όμως κάτι είναι εκνευριστικό αυτό θα έλεγα πως είναι η στάση των “κανονικών” στους “μη κανονικούς”. Αν δεν υπήρχε αυτή η αντιμετώπιση όμως, δεν θα είχα τι να γράψω! Χαχα!”

    Γιατί ασχολείσαι μαζί τους;

    Εγώ από όλη αυτή την συζήτηση κρατάω τον αισιόδοξο τρόπο με τον οποίο κλείνει το ποστ σου. Αφού η προσπάθεια δε σταματάει ποτέ είναι θέμα χρόνου να επιστρέψει και η ελπίδα 🙂

  7. darkenlight Says:

    Πολυαγαπημένε Κώστα,

    Εδώ μου τα χώνεις καλά! Δεν έχεις άδικο. Δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι που να διαψεύδει τα λόγια σου (καλά είμαι κα άυπνος 2 μέρες!!! Τι τα ήθελα τα ξενύχτια και τα ταξίδια μαζί?). Όμως στο σημείο που μιλάω για την υποκρισία δεν είναι ακριβώς όπως τα σχολιάζεις για μένα. Ποτέ δεν υποκρίθηκα για να μην τσαλακώσω την εικόνα μου. Η εικόνα μου είναι το λιγότερο που με απασχολεί. Ο μόνος λόγος υποκρισίας ήταν για να μην την χαλάω στους άλλους. Γιατί η χαρά που μεταδίδεις είναι υγίεια για τους άλλους. Βέβαια τέρμα όλα αυτά. Και δεν ασχολούμαι άλλο μαζί τους.
    Η ελπίδα είναι βέβαια πίσω.
    Περνάω πάρα πολύ όμορφα με τον εαυτό μου. Ναι. Λατρέυω να περνάω το χρόνο μου μόνος. Ό,τι κάνω στις δικές μου στιγμές είναι ό,τι με διασκεδάζει περισσότερο. Ίσως καμιά φορά το κενό να με ξυπνάει μέσα μου αλλά δεν μπορώ να το καλύψω με ψυχοφθόρες προσδοκίες.
    Αν τελικά φοβάμαι κάτι στη ζωή μου δεν είναι ούτε η μοναξιά, ούτε ο θάνατος. Είναι ο χρόνος. Είναι η απελπισμένη προσπάθεια να κρατήσω τις εικόνες του δικού μου σήμερα με κάθε λεπτομέρεια στη μνήμη μου γιατί φοβάμαι το χρόνο. Όταν θα είμαι πια ηλικιωμένος. Δεν ξέρω αν θα μπορέσω να το αντέξω αυτό.

  8. Κώστας Says:

    Ειλικρινά η πρόθεση μου δεν ήταν να στα χώσω, άλλωστε δεν είμαι απόλυτος ως προς το ποια είναι η σωστή στάση! Ίσως κάπου στη μέση, όπως συμβαίνει συνήθως.

    Για την υποκρισία, μιλούσα γενικότερα γι’ αυτό που βλέπω γύρω μου και πίστεψε με, με έχει κουράσει πολύ. Τους μήνες που πέρασαν από το παραπάνω σχόλιο μου είδα σχέσεις να γίνονται μέσο επίδειξης προσωπικής επιτυχίας… αν καταλαβαίνει κανείς τι θέλω να πω..

    Πρέπει να κάνουνε εντατικά μαθήματα όλοι σε αυτό το θέμα. Να αγαπήσουμε τον εαυτό μας. Να τον εκτιμήσουμε. Να βρούμε τρόπους να περνάμε ωραία και μόνοι μας ή με την παρέα μας.

    Μεγάλο θέμα ανοίγεις με το χρόνο και τη μνήμη. Αν μπω στη διαδικασία να το σχολιάσω δε θα τελειώσω σήμερα :p

  9. darkenlight Says:

    Ennoeitai pws den ypethesa oti eixes tetoia prothesh!! H agaph ston eauto mas kai h ektimish einai kati pou thelei apisteuto xrono doulias me ton eauto mas. Den einai apla na pername kala monoi mas h me parea. Einai poly perissotera! Einai ontws thema pou apaitei analysh! 🙂

  10. freddy Says:

    οπως παντα οταν γραφεις για τετοια θεμα με αγγιζεις πολυ νταρκεν….
    ζωγραφιζεις!

  11. darkenlight Says:

    Σε ευχαριστώ για το γλυκό σου σχόλιο!


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s