Dark & Light

Embracing the dark and the light in us all…

Ιτιά, Ιτιά…. Άνοιξε πέτρα και άλλα τέτοια May 21, 2007

Filed under: Uncategorized — darkenlight @ 13:42pm

Είμαι να σκάσω.

Τι με έχει πιάσει? Έχω τόσα ψυχολογικά και δεν ξέρω πως να ξεσπάσω και το εκφράζω έτσι?

Τι εννοώ?

Ας πούμε να βάζω τα κλάμματα γιατί έτρωγα μανιωδώς 2 εβδομάδες μήπως πάρω κάνα κιλό και το αποτέλεσμα ήταν να χάσω 1….

Να προσπαθώ να βρω άλλους τρόπους να κόψω το ξυράφι (αφρούς κλπ) και πάλι να μην μπορώ να πετύχω επιτυχημένο αποτέλεσμα….

Το μόνο που να με απασχολεί είναι “Να το ξυρίσω το πόδι ή το παραγαμάω το θέμα?” Μωρέ… Καλοκαίρι έρχεται… Που να βγω έξω με πόδι-τρίχα κάγκελο? Αλλά και στη σαντορίνη με το πόδι λείο και απαλό θα με κατακράξουν. Και κυρίως η μαμά!

Αλλά τώρα είναι αυτός λόγος να υστεριάζομαι?

Μάλλον όχι. Άλλωστε…. είμαι ολομόναχος και πιο σεξουαλικά ανενεργός από ποτέ… Τι με νοιάζει αν έχω ξυριστεί και έχω χάσει κιλά? Λες και θα με δει κανείς.

Έκοψα το κάπνισμα

Σταμάτησα να πηγαίνω σε σχετικά μπαράκια

Σταμάτησα γενικά να βγαίνω τα βράδια.

Είμαι στην πιο εσωτερική μου φάση και δεν θέλω πολλές παρέες.

Πρόσφατα κάποιος μου είπε:

“Πρέπει να νιώθεις και ευγνώμων που σε πήρα τηλέφωνο. Όλοι σε έχουν παρατήσει. Είσαι μόνος σου. Μόνο εγώ σε αγαπάω πια. Και αν δεν σε είχαν παρατήσει δεν θα καθόσουν παρασκευή βράδυ να βλέπεις το Λάιβ της Μαντόννα μόνος σου”

Δεν με αγαπάς Ανέστη.

Μετά από αυτό δεν με αγαπάς.

Έτσι για να ξέρεις. Επιλογή μου είναι όλο αυτό. Δεν με παράτησαν. Τους παράτησα. Δεν είσαι ο μόνος που με αγαπάει. Δεν με πήρες μόνο εσύ τηλέφωνο εκείνο το βράδυ.

Δεν είμαι και η ψυχή της παρέας αλλά… Άτομα που με νοιάζονται έχω.

Και εγώ τελευταία γουστάρω πιο πολύ το ντιβιντι της μαντόνα από το να ψωνιστώ σε  μπαρ ή να κάνω 8000 τσιγάρα.

Είμαι σε καταθλιπτική φάση.

Και βρήκα ένα νέο τρόπο να το περάσω

Όχι κάπνισμα. Όχι ξενύχτια. Όχι ξεπέτες. Όχι χαχαχα και χουχουχου. όχι υποκρισίες

Και θα το περάσω με τον τρόπο μου. κλεισμένος στο σπίτι ακούγοντας μουσική και κάθε τόσο κλαίγοντας μόνος μου στο κρεβάτι. Σαν τις γριές στα νοσοκομεία.

Δεν έχει σημασία.

Τουλάχιστον δεν γυρνάω ξημερώματα σπίτι ψυχολογικά χάλια και να κλαίω μεθυσμένος στο πάτωμα γιατί είμαι μόνος. Τώρα ηρεμώ.

Και μου αρέσει.

Κανείς δεν με ανάγκασε!

Τα λέμε!

 

ΜΕΓΑΛΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ

Filed under: Uncategorized — darkenlight @ 13:26pm

Μια καθηγήτριά μου στη σχολή μου ζήτησε να της δώσω να διαβάσει το μπλογκ μου.

Της εξήγησα πως είναι για ιδιαίτερα άτομα και όχι για το μαζικό κοινό. Είπε ότι δεν θα αλλάξει η στάση της όπως και να είναι το μπλογκ. Μου είπε ότι γράφω πάρα πολύ καλά, είμαι πιο πάνω από όλους εκεί μέσα στο γράψιμο και ότι θα μπορούσα να γράψω όπου και να με έστελνε. Τέλος, ότι θα την ενδιέφερε πάρα πολύ να διαβάσει το μπλογκ μου.

Καλά όλα αυτά. Κολακευτικά αν μη τι άλλο…

Αλλά μήπως φρικάρει η γυναίκα με το μπλογκ (και χάσω και το καθιερωμένο 20αρι?… Καλά αυτό το παίρνω και αντικειμενικά!). Αλλά δεν έχει σημασία. Την σέβομαι πολύ την συγκεκριμένη. Δεν θα ήθελα να απογοητευθεί από ένα τόσο προσωπικό μπλογκ.

Μήπως να φτιάξω άλλο και καλά δημοσιογραφικό και να της το πλασάρω σαν “το μπλογκ”? Μπα δεν κάνω τέτοιες μαλακίες…

ΒΟΗΘΕΙΑ!!! Τι να κάνω?

Να της το δώσω?