Dark & Light

Embracing the dark and the light in us all…

Ευχαριστώ Μπαμπά που… July 29, 2007

Filed under: Confessions... — darkenlight @ 08:50am

…όταν γεννήθηκα με ζήλευες γιατί η μαμά με αγαπούσε πιο πολύ.

…ανάγκασες τη μαμά να φύγει μαζί σου διακοπές όταν ήμουν μόλις 40 ημερών και αυτή δεν ήθελε να έρθει. Με έδωσες στον παππού και τη γιαγιά για 1,5 μήνα όταν ήξερες ότι είχα γεννηθεί ασθματικός. Δεν ήθελες η μαμά να παίρνει πολλά τηλέφωνα να δει αν είμαι καλά… Χάλαγαν οι διακοπές σου.

…δεν θυμάσαι καν αυτό το λακουβάκι που έχω στο στήθος. Σημάδι υπενθύμισης ότι κάποτε ήμουν ασθματικός.

…ήσουν ανέκαθεν αλκοολικός. Ποτέ δεν το παραδέχτηκες. Και πάντα μου έλεγες να μην πίνω.

…κεράτωνες τη μαμά τελείως απροκάλυπτα και νόμιζες ότι δεν το καταλάβαινε.

…όποτε σου έλεγε ότι δεν της άρεσε αυτό που ζούσε εσύ την έβριζες και την κλώτσαγες από το κρεβάτι. Εγώ ήμουν στην κούνια στο ίδιο δωμάτιο και σας έβλεπα. Το θυμάμαι.

…κάθε βράδυ γυρνούσες σπίτι μεθυσμένος και χτύπαγες τη μαμά όπως, κάποιες φορές, κι εμένα. Ήμουν 5 χρονών. Κι όμως θυμάμαι κάθε λεπτομέρεια.

…δεν νοιαζόσουν τις στιγμές που η μαμά έφευγε από το δωμάτιο και πήγαινε και έκλαιγε μόνη της στο σαλόνι. Ήμουν κι εγώ δίπλα της, μπαμπά… Ακόμα θυμάμαι πως έκλαιγε. Ακόμα θυμάμαι που καθόταν στην καρέκλα σκυμμένη με τα χέρια στο πρόσωπο και εγώ από δίπλα της την ρώταγα “τι έχεις μαμά?” ενώ την κοιτούσα με απορία.

…όταν σε έδιωξε η μαμά από το σπίτι εσύ πήγες στην γκόμενα και ξέχασες ότι είχες 2 παιδιά.

…δεν ήθελες να με βλεπείς. Όλο μου έλεγες στο τηλέφωνο ότι θα ερχόσουν να με δεις και ποτέ δεν ήσουν στην ώρα σου. Πολλές φορές δεν ερχόσουν και καθόλου. Ήταν άσχημο που δεν ερχόσουν, μπαμπά. Εγώ περίμενα πολύ χαρούμενος.

…δεν θυμήθηκες ΠΟΤΕ τα γενέθλιά μου. Ούτε τη γιορτή μου. Δεν μου έφερες ποτέ δώρο αν δεν σε ανάγκαζε η μαμά. Κάποιες φορές σε έπαιρνα εγώ τηλέφωνο για να μου ευχηθείς.

…με έβαλες να καθαρίζω στο γραφείο σου γιατί δεν ήθελες λέει να γίνει ο γιος σου κόπρος. Για 2 χρόνια.

…ποτέ δεν μου είπες μπράβο όταν πήρα το ECDL, το Lower, το Profficiency, την υποτροφία. Πάντα η μαμά με έβαζε να σε παίρνω τηλέφωνο να στο πω (εγώ δεν ήθελα) και μου έλεγες “ποιος θα το περίμενε, ε?”. Μπαμπά, όλοι το περίμεναν. Μόνο εσύ δεν με είχες ικανό.

…συνέχεια μου έλεγες ότι θα γίνω τα ίδια σκατά με σένα. Και εγώ πάντα ευχόμουν να μην γίνει τα ίδια σκατά με σένα. Μπαμπά, σε είχα πρότυπο. Προς αποφυγήν.

…δεν ήρθες ποτέ στο σχολείο να πάρεις τους βαθμούς μου.

…με έβριζες στο τηλέφωνο γιατί “είμαι ηλίθιος και βλάκας”. Φυσικά πάντα μου υπενθύμιζες ότι δεν σου έμοιασα.

…δεν μου είπες ποτέ καμιά καλή κουβέντα. Ίσως να μην μου έλεγες και τίποτα πολλές φορές.

…ήσουν η αιτία που στα 16-17 πήγαινα με 30ρηδες. Σε αυτούς έβρισκα το τρυφερό χάδι του μπαμπά που δεν είχα ποτέ από εσένα. Στο ώριμο πρόσωπό τους έβλεπα εσένα. Μου χαμογελούσαν και αντικαταστούσαν εσένα. Μόνο που εγώ δεν το ήξερα. Πάντα νόμιζα ότι απλά μου άρεσαν οι μεγάλοι. Ήταν, μπαμπά, το μεγαλύτερο ρεζίλι το γεγονός ότι μέσα από μια ωμή σεξουαλική πράξη εγώ έψαχνα εσένα. Και για σένα και για μένα.

…πάντα πήγαινες διακοπές με τη γκόμενα και δεν μου το έλεγες καν γιατί μπορεί να ήθελα να έρθω μαζί. Ήμουν πάντα ένα βάρος για σένα.

…όταν έκανες το τρίτο σου παιδί εμείς σταματήσαμε να είμαστε παιδιά σου. Όχι ότι αυτό το καημένο το αγάπησες και καθόλου. Εσύ δεν αγάπησες ποτέ κανέναν άλλο πέρα από τον εαυτό σου. Απλά το τρίτο παιδί ήταν η αιτία που σταμάτησες να μας βλέπεις πάνω από 1 φορά το 2μηνο.

…όποτε ερχόμουν να μείνω σπίτι σου εσύ έλειπες έξω και μπεκρούλιαζες. Κι εγώ καθόμουν με την γκόμενά σου ενώ εγώ για εσένα ερχόμουν.

…ένα βράδυ γύρισες και μου είπες “βρε μπας και είσαι καμιά πούστρα?”. Μία ώρα μετά έκλαιγα στο κρεβάτι μου. Εσύ δεν το κατάλαβες.

…πάντα με ξέχναγες. Σε έπαιρνα τηλέφωνο για να πάμε να αγοράσουμε σχολικά, να πάμε να φάμε έξω και τόσα άλλα. Ποτέ δεν με θυμήθηκες. Πάντα εγώ τηλεφωνούσα συνέχεια και το είχες κλειστό.

…ποτέ δεν ήσουν περήφανος για μένα. Μια ζωή καθόσουν στους κύκλους και έλεγες πόσο θαυμάσια σχέση με τα παιδιά σου έχεις ενώ ουσιαστικά δεν υπήρχαμε στη ζωή σου. Σωστά.. τι εικόνα μπορεί να έχει ένας αντιδήμαρχος? Την άσχημη? Όχι βέβαια. Θυμάμαι χαρακτηριστικά όταν είχε έρθει επίσκεψη ο Χριστόδουλος και με ήθελες να έρθω μαζί σου στην υποδοχή για την εικόνα. Φυσικά και δεν ήρθα.

…όταν ψήφιζα για πρώτη φορά μου έδωσες εκλογικό ψηφοδέλτιο σταυρωμένο ήδη. Θυμάσαι που το έσκισα μπροστά στα μάτια σου?

…με θυμάσαι μόνο σε προεκλογική περίοδο.

…δεν έχεις κάνει καν τον κόπο να με φέρεις σε επαφή με τον αδερφό μου. Όσες φορές τον έχω δει (και είναι λίγες) είναι από δική μου επιλογή ή της γυναίκας σου.

…τα χρήματα που έδωσες για την ανατροφή μου ήταν ελάχιστα. Δεν θυμάμαι πολλές διατροφές να έχουν πληρωθεί. Η μαμά ποτέ δεν σε έτρεξε νομικά γιατί σε λυπόταν.

…πλήρωσα και από τη δική μου τσέπη για την εκπαίδευσή μου προκειμένου να είμαστε καλά οικονομικά. Και έχεις πολλά λεφτά μπαμπά. Το ξέρω.

…πάντα ήμουν στη σκιά της ζωής σου και ποτέ ΣΤΗ ζωή σου.

Τέλος…

Ευχαριστώ που τώρα παίρνεις και κανένα τηλέφωνο μια στο τόσο. Δεν το χρειάζομαι πια. Είμαι μεγάλο παιδί πια, έτσι? Ακόμα κι έτσι όμως… είναι όμορφο που μια φορά το μήνα μπορεί να με πάρεις ένα τηλέφωνο. Καμιά φορά δεν είναι πάνω από 10 δεύτερα. Αλλά είναι όμορφα. Μου λες να έρθω να με δεις μερικές φορές.
Ξέρω, ούτε τώρα είσαι καλός μπαμπάς αλλά…. εγώ έχω αρχίσει να σε συγχωρώ. Άλλωστε ποτέ μου δεν σου μίλησα άσχημα και ποτέ δεν σε αγνόησα όπως εσύ. Ποτέ δεν σου κράτησα κακία. Μόνο παράπονο.

Όμως έχω αρχίσει να σε συγχωρώ. Και αυτό είναι πολύ για μένα. Πίστεψέ με. Είναι πολύ δύσκολο.
Όμως δεν υπάρχει άλλος δρόμος.
Μόνο της συγχώρεσης.

Μπαμπάς μου είσαι.
Δεν μπορώ να μην σε αγαπάω.
Απλά δεν μου έδωσες την ευκαιρία να στο πω και ποτέ.
Και δεν θα στο πω ποτέ.

Αυτό το ξέρω μόνο εγώ.
Και εσύ βαθειά μέσα σου.
Μια μέρα ξέρω ότι θα με αγαπήσεις.

Δεν σου κρατάω κακία μπαμπά…
Ήσουν βασικός παράγοντας του Σωτήρη που υπάρχει σήμερα. Και δεν είμαι κακό παιδί. Ούτε αργόστροφο. Ούτε αναίσθητο.
Ευχαριστώ!

Advertisements
 

38 Responses to “Ευχαριστώ Μπαμπά που…”

  1. freddy Says:

    κουραγιο…και μονο που μεσα απο αυτες τις αντιξοες συνθηκες τα καταφερες πρεπει να εισαι χαρουμενος!
    καποια στιγμη θα γραψω και εγω καποια πραγματακια για την ζωη μου και θα δεις οτι δεν εισαι ο μονος που εχεις περασει δυσκολα….
    εμενα ευτηχως δεν ηταν Αλκοολικος ο Πατερας μου αλλα ειχα ενα ΣΩΡΟ αλλα προβληματα ειδικα με τα αδερφια μου και την μανα μου….
    beware και θα γραψω και γιαυτα…………………

  2. darkenlight Says:

    Είμαι πολύ χαρούμενος freddy. Ακριβώς για αυτό το λόγο. Ανυπομονώ να τα διαβάσω. Περιμένω….

  3. lensman Says:

    Axxx re darkenlight… Den ksero ti na pw.

    Eisai a3ios timis. That’s all. Good luck with forgiveness. Few people would achieve that.

  4. Giannis PPM Says:

    Simasia exei oti twra pia eisai autos pou eisai kai tha prepei o stoxos sou na einai na eisai entaksei me ton eauto sou.
    Vale kai emena sti Lista twn paidiwn pou eixan “Kakous Paterades”!
    Alla twra pia sta 25 eimai poly perifanos gia auto pou eimai kai auta pou kanw!
    Kalimera!

  5. SugarProof Says:

    Οι άνθρωποι είναι ικανοί για τα μεγαλύτερα λάθη.
    Κι όσο προχωράς, βρίσκεις άλλους.
    Και μαθαίνεις πως οικογένεια είναι άλλο πράγμα.
    Δεν είναι το αίμα.
    Είναι εκείνοι που σου ρίχνει η ζωή από τον ουρανό.
    Και που μένουν και είναι ικανοί μονάχα για καλό.

  6. S’agapaw re!!! den exw kati allo na pw..
    den eixa perasei pote asxhma sto oikogeneiako mou perivallon k oute eixa provlhmata.. k merikes fores me peirazei ayto! giati dn exeis kati sthn zwh sou na se kanei sklhro k anthektiko, oti k an einai ayto.. mh parekshgeis ta logia mou, elpizw na katalaves pws to ennow! na prosexeis poly.. panta! k na ksereis pws oti k na zhthseis egw edw tha eimai gia sena! to kserw pws to ksereis.. se latreyw!

  7. darkenlight Says:

    Lensman,
    Νομίζω όλοι σε κάποιες φάσεις της ζωής μας βρισκόμαστε αντιμέτωποι με σοβαρά θέματα που επηρεάζουν την ψυχική μας υγεία. Ελάχιστοι είναι αυτοί που δεν συγχώρεσαν και δεν συγχωρήθηκαν για μεγάλα λάθη που έγιναν σε αυτές τις φάσεις.

    Giannis PPM,
    Αν το προσέξεις, στο τέλος καταλήγουμε στο ίδιο συμπέρασμα. Απλά παρατήρησέ το.

    SugarProof,
    Δεν με βρίσκεις να διαφωνώ κάπου. Αντιθέτως έχω παρόμοια αντίληψη επί του θέματος.

    Αγγέλα,
    Κι εγώ σε αγαπάω πολύ και το ξέρεις. Εισαι πολύ τυχερή που ζεις σε ένα τόσο όμορφο οικογενειακό περιβάλλον (και το ξέρω εκ πείρας) και θα σου πρότεινα να εκμεταλλευόσουν κάθε στιγμή και όχι να μουρμουρίζεις και να παραπονιέσαι. Ζήσε το τώρα. Στα έχω πει και από κοντά αυτά. Δεν λες να με ακούσεις και μια μέρα θα θυμάσαι τα λόγια μου κουνώντας το κεφάλι σε στυλ “συμφωνώ”.
    Παντα ξέρω ότι όταν ο ένας από τους 2 μας έχει πρόβλημα ο άλλος είναι πάντα δίπλα (όσο μακριά και να είναι στην πραγματικότητα).
    Εγώ είμαι πάντα δίπλα σου.

  8. Neverlandean Says:

    Δεν είμαι σε θέση να σχολιάσω αυτό το ποστ.

  9. Κώστας Says:

    Κι εμένα δε μου βγαίνει λέξη…

    Πάντως είσαι δυνατό παιδί Σωτήρη.

    ελπίζω το “παιδί” να μη σε πειράξει 😉

  10. Jangel Says:

    Kanena sxolio.Pragmatika den exw ti na pw pera apo to oti “agori mou sou aksizei metalleio gia ola auta”.

  11. Apsoy Says:

    Σωτηράκο?
    Θέλω πολλά να σου πω ρε συ…
    Πολλά περισσότερα απ’ όσα μπορείς να φανταστείς…
    Θα περιοριστώ όμως σε δύο…
    Σε νιώθω… (κι όμως…)
    Και χαίρομαι απίστευτα που είσαι εδώ, όπως είσαι…

    Τα συναχωμένα φιλιά μου…

  12. Keen On Boys Says:

    Πολύ δυνατο πόστ…
    δεν ξέρω τί αλλο να πώ, παρα μόνο μπράβο και χαρα στο κουράγιο σου που αντεξες και τα πέρασες ολα αυτά και που είχες τη δύναμη να τα μοιραστείς.

  13. darkenlight Says:

    Never,
    Σέβομαι ότι δεν μπορείς να το σχολιάσεις. Φαντάζομαι όμως πως υπάρχει λόγος.. δεν ξέρω…

    Κώστα,
    φυσικά και δεν με πειράζει που με είπες παιδί. Σε ευχαριστώ για αυτό που είπες. Είμαι όντως δυνατός. Όπως και όλοι μας σε τέτοιες δύσκολες στιγμές που όλοι περνάμε σε κάποιες μας φάσεις.

    Jangel,
    Ευχαριστώ και εσένα, αν και δεν θέλω να με παρεξηγήσεις. Το γεγονός ότι εγώ το έγραψα δεν σημαίνει ότι αξίζω μετάλλεια. Υπάρχουν τόσοι άλλοι που έχουν παρόμοια προβλήματα. Αυτοί που υποφέρουν ακόμα είναι για μετάλλεια. Όχι εγώ.

    Αψου,
    Τι θες να μου πεις?
    Με βάζεις σε περιέργεια.. Τι δεν θα μπορούσα να φανταστώ?
    Χαίρομαι που με νιώθεις. Δεν ξαφνιάζομαι.
    Κι εγώ χαίρομαι πολύ που είσαι εδώ! 🙂

    Keen On Boys,
    Είναι το πιο προσωπικό μου ποστ από όλα. Το ετοιμάζω ένα χρόνο τώρα. Πριν ακόμα ανοίξω αυτό το μπλογκ. Τόσο καιρό το έφτιαχνα στο μυαλό μου. Μέχρι που ένιωσα έτοιμος να το μοιραστώ μαζί σας. Και σε όσους έχουν περάσει παρόμοια να ξέρουν ότι δεν είναι μόνοι τους αλλά ούτε και οι μόνοι. Γιατί είμαστε πολλοί. Όσο κι αν μην φένεται. Σε ευχαριστώ για τα λόγια σου. Πολύ.

  14. NikitaraS Says:

    ότι καλύτερο έχω διαβάσει τελευταία…ίσως γιατί είναι αληθινό:) Συνέχισε!!!

  15. freddy Says:

    Σωτηρη αρχισα το αρθρο που σου εταξα……….
    την ζωη μου…………δεν εισαι μονος …………………

  16. darkenlight Says:

    NikitaraS,
    Σε ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο.

    freddy,
    Ανυπομονώ να το διαβάσω 🙂
    Το ξέρω ότι δεν είμαι μόνος. Είμαστε πολλοί. Και αυτός είναι ένας από τους λόγους του post. Να καταλάβουν όσοι έχουν παρόμοια βιώματα ότι δεν είναι ντροπή να μιλήσεις ανοιχτά για αυτά αλλά ένας τρόπος να ξεπεράσεις το εμπόδιο, να φύγεις από αυτή την ανασφάλεια, να πάψουν να σε τριγυρίζουν οι αναμνήσεις σε όλες τις φάσεις της ζωής σου. Εγώ από τότε που κοίταξα την κατάσταση στα μάτια ηρέμησα…

  17. freddy Says:

    thats right!
    η φυγη ειναι το χειροτερο!το προβλημα παραμενει παντα εκει!
    ΤΟ ΘΕΜΑ ειναι να το κοιταξεις face to face!
    και να βρεις μια λυση και να προχωρησεις μπροστα!

  18. darkenlight Says:

    Δεν είναι απαραίτητο να βρεις λύση. Σημασία έχει να το αντιμετωπίσεις. Καμιά φορά κάποια προβλήματα δεν είναι ανάγκη να τα λύσουμε (ειδικά αν αφορούν το παρελθόν) αλλά να τα αντιμετωπίσουμε. Δεν ξέρω αν βλέπεις την διαφορά…

  19. freddy Says:

    ναι καταλαβαινω τι ενοεις.
    και εγω δεν ψαχνω λυση πλεον αλλα να τα εξορκισω απο μεσα μου.
    να τα βγαλω!να τα κοιταξω στα ματια και να μην φοβαμαι!
    νιωθεις τι ενοω ε?

  20. darkenlight Says:

    απόλυτα… μην ανυσηχείς και είσαι ακριβώς στη σκέψη μου για το θέμα…

  21. alienlover Says:

    aouts… auto ponese…..
    einai krima na min mporeis na tou peis oti ton agapas…
    an isws tou eleges ola auta pou egrapses edw…… isws i shesi sas na allaze…

  22. darkenlight Says:

    Mmmm…….
    An to pw tha xathoun ola osa niothw… H symperifora tou tha apomythopoihsei olh thn idea kai tha xathoun oles mou oi elpides…
    Oxi den tin vriskw kalh idea…

  23. freddy Says:

    δεν ξερω…ειμαι διχασμενος…απο την μια ισως να τα πεις γιατι μια μερα θα μετανιωνεις που δεν τα ειπες.
    απο την αλλη με τοσα που εκανε καλυτερα να συνεχυσεις την ζωη σου και να γιατρεψεις τις πληγες σου….
    εγω παντως με τον αδερφο μου που εχω κακα βιωματα αμα μπορουσα δεν ν θα τον ξανα εβλεπα….
    ισως να ειμαι αρνητικος λογω τον βιωματων….
    ντοντ νοου………………..

  24. darkenlight Says:

    Δεν θα έπρεπε να είσαι τόσο σκληρός με τον αδερφό σου φρέντυ… Είσαι αρκετά αρνητικός και απ’όσο ξέρω το να είσαι πολύ αρνητικός σε κάτι σου χαλάει την ψυχική υγεία. Μην το κάνεις αυτό στον εαυτό σου…

  25. freddy Says:

    re darken πως το λες αυτο?
    απλα θελω να ξεχασω….
    ξερεις τι ενοω….

  26. darkenlight Says:

    καταλαβαίνω… αλλά με το να σκέφτεσαι αρνητικά γι αυτόν δεν σε βοηθά να ξεχάσεις…

  27. Είναι αβάσταχτα αυτά που διαβάζω. Ελπίζω η ζωή να σου ξεπληρώσει την αδικία που σου έκανε. Ελπίζω αγόρι μου να τά γραψες αυτά για να τον βγάλεις από μέσα σου αυτόν τον ανθρωπό και να μην τον αφήσεις να σε βλάψει ποτέ πια. Λυπάμαι πολύ, αλλά χαίρομαι που βγήκες τόσο δυνατός και συγκροτημένος.

  28. darkenlight Says:

    Κάποτε ήταν αβάσταχτα και για μένα να τα παραδεχτώ… Η ζωή με ξεπληρώνει κάθε μέρα 🙂 Κάθε μέρα είναι και με ένα γλυκό χαμόγελο. Οι δύσκολες μέρες είναι μελαγχολικά χαμόγελα, αλλά χαμόγελα! Όλα εξελίσσονται καλά!
    Ο μπαμπάς δεν μπορεί να με βλάψει πια, δεν τον αφήνω. Ούτε αυτός ήθελε ποτέ να με βλάψει… Απλά συνέβη…
    Χαίρομαι εγώ διπλά για το γλυκό σου σχόλιο…
    Μη λυπάσαι.. όλα ήρθαν όμορφα!
    Να σαι καλά!

  29. Ήταν γλυκά γιατί είσαι κι εσύ πολύ γλυκός. Και με συγκίνησες.

  30. darkenlight Says:

    🙂 Δεν ξέρω αν είναι καλό που σε συγκίνησα…. Μάλλον ναι..

  31. poon.tang.dee Says:

    Heh. Σε καταλαβαινω. Σε νιωθω ρε παιδιμ’.
    Ο δρομος της συγχωρεσης ειναι δυσκολος, και γω δεν τον εχω διαβει.
    Ουτε θελω, ουτε εχει και καμια σημασια πια.
    Σε συγχαιρω ομως που βρισκεις την δυναμη να το κανεις. 🙂

  32. darkenlight Says:

    Δεν νομίζω ότι τον έχω συγχωρήσει απόλυτα… Όμως είμαι σε καλό δρόμο… Η συγχώρεση έρχεται πάντα… Αργά ή γρήγορα… Μεγαλώνοντας θα μάθουμε να συγχωρούμε (πραγματικά) και να συγχωρούμαστε…

  33. Νινα_17 Says:

    Se katalavainw apolita….mu edwses kuragio pragmatika…esi eisai tixeros gt boreses na statheis sta podia su.
    egw omws oxi…zw me to provlima.
    ipoferw moni mu kaneis dn exei idea ti travaw…kai dn prokeitai na to pw se kanenan…se thavmazw pou boreses na ta katafereis
    egw dn tha boresw,….eimai mia looser

  34. darkenlight Says:

    den tha sovarologeis Nina……
    LOOSER?????? katholou. pistepse ston eauto sou se parakalw….
    Eimai sigouros oti tha eisai mia katapliktiki kopela

  35. impressedguy Says:

    To sygkekrimeno einai to kalytero post sou nomizw…

  36. darkenlight Says:

    Το συγκεκριμένο είναι και το πιο προσωπικό μου νομίζω.
    Ήταν το μόνο ποστ που αρχικά κόλλαγα να δημοσιεύσω και μετά από ένα χρόνο το αποφάσισα. Ελπίζω να μην εννοείς ότι είναι το λιγότερο χάλια από τα άλλα όμως! lol!


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s