Dark & Light

Embracing the dark and the light in us all…

Ο Κολλητός Μου (Part One) September 11, 2007

Filed under: Confessions... — darkenlight @ 09:17am

Ήταν στην 3η δημοτικού όταν τον είδα για πρώτη φορά.

Ένα αντιπαθέστατο παιδάκι, με ψιλή φωνή και κρύο βλέμμα.

Ήταν ο “Αθηναίος”. Το παιδί που θα ερχόταν από την Αθήνα στο νησί. Ο “καινούριος”. Είμαστε όλοι έτοιμοι να τον υποδεχθούμε μάλλον εχθρικά. Ήταν ξένος. Δεν ήταν δικός μας.

Τον είχα αντιπαθήσει από την πρώτη στιγμή που τον είδα. Η κοριτσίστικη φωνή του μου έσπαγε τα νεύρα. Ήταν πολύ ντροπαλός. Αλλά για εμάς ήταν σνομπ. Είχε κάτσει μόνος του σε ένα θρανίο διαφορετικό. Παλαιού τύπου και στο πλάι της τάξης. Όλα τα υπόλοιπα ήταν σε σειρές. Εμείς λέγαμε πως το έκανε επίτηδες για να διαφέρει και να φένεται καλύτερος. Σε κάποια στιγμή πήγα με κάτι παιδιά και του είπα εχθρικά “Μη νομίζεις ότι είσαι καλύτερος επειδή δεν είσαι από εδώ”.

Και (αν θυμάμαι καλά), για μήνες δεν τα πηγαίναμε καλά. Μαλώναμε. Η μνήμη μου, μου επιτρέπει να θυμηθώ μόνο ότι μια ωραία πρωία ένα κοριτσάκι μας είπε “Επιτέλους… Γιατί δεν τα βρίσκετε?” και δώσαμε χέρια φιλίας. Υποθέτω πως τις πρώτες μέρες μιλάγαμε ελάχιστα. Μέχρι που ανταλλάξαμε αριθμούς τηλεφώνου όπου εκεί ανακαλύψαμε πολλά κοινά. Στο τηλέφωνο αρχίσαμε να μιλάμε από 1 λεπτό και καταλήξαμε στη μία ώρα. Άρχισα να τον συμπαθώ. Δεν άργησε και η πρώτη φορά που πήγα σπίτι του. Είχα κάνει τον πρώτο μου φίλο. Όχι φίλο στο σχολείο.. Φίλο….

Με τον καιρό ανακαλύψαμε ότι δεν είμαστε σαν όλους τους άλλους. Είμαστε κακιασμένα παιδιά. Κάναμε φίλους μόνο τα σούργελα για να τα κάνουμε ό,τι θέλουμε. Η πρώτη μας φίλη που βάλαμε στην παρέα ήταν η Ιωάννα. Εμείς όμως την φωνάζαμε Χοντρή. Την βάζαμε να πηγαίνει στην Κυρία Βιβή να μας αγοράζει τυρόπιτα και νερό και πήγαινε πάντα πρόθυμα. Λίγο πολύ το έκαναν όλοι μας οι φίλοι για μας. Εμείς ποτέ γι αυτούς. Της λέγαμε “Χοντρή, πήγαινε να μου πάρεις ένα πατατάκι” και πήγαινε.

Μετά βάλαμε τη Γούρλα. Την ονομάσαμε έτσι γιατί είχε πάντα γουρλωμένα μάτια και ήταν πολύ χαζή. Αυτή απλά την κοροιδεύαμε μπροστά στα μάτια της. Ύστερα η φωτεινή. Φτωχό κορίτσι που γελάγαμε μαζί της για το πόσο γύφτισσα ήταν. Μετά ο Παντελής που τον κάναμε ότι θέλαμε.

Τους μειώναμε, τους λέγαμε να κάνουν βλακείες και τις έκαναν. Ουσιαστικά μόνο οι 2 μας συμπαθιόμασταν. Αρχίσαμε να απομακρυνόμαστε και από τους υπόλοιπους συμμαθητές. Αλλά κάναμε πλάκες. Εκτυπώναμε χαρτάκια “Φωτεινή, θες να τα φτιάξουμε? Γιώργος” “Ελένη, θες να τα φτιάξουμε? Γιώργος” και τα βάζαμε σε κασετίνες κρυφά. Ο Γιώργος ήταν ο γόης της 5ης δημοτικού. Φτιάξαμε κι ένα χαρτάκι “Μανώλη, θες να τα φτιάξουμε? Γιώργος”. Έγινε χαμός. Όλοι λέγανε για τα χαρτάκια και ότι πήρε και ο Μανώλης ένα. Γελάγαμε ένα μήνα.

Αρχίσαμε να φτιάχνουμε τον δικό μας κόσμο. Το όνομα ήταν UM από το Unlimited. Πλέον έτσι λεγόμαστε. Γράφαμε σε τετράδια top-10 με τα αγαπημένα μας τραγούδια της Britney. Top-10 με τα πιο συμπαθητικά παιδιά της τάξης. Top-5 με τα πιο αντιπαθητικά. Αρχίσαμε να γράφουμε σενάριο με ήρωες τα σούργελα. Χοντρή, Γούρλα, Παντελής, Φωτεινή, Σιχαμένη (η μαμά του Παντελή), ΝιCoolέτα (συμμαθήτρια), Σκάφη (συμμαθήτρια της αδερφής μου και για να ταιριάζει στην ιστορία την κάναμε λεσβία με μανία το χούφτωμα κ.α. )

Τους καταρεζιλεύαμε στα κείμενα. Σε κάποια φάση έβαλα την Χοντρή να μου τα καθαρογράψει σε καινούριο τετράδιο (αφού βέβαια την έβαζα να μου γράφει τις ασκήσεις). Σήμερα όλους αυτούς τους πετυχαίνουμε στο δρόμο και χαιρετιόμαστε με χαμόγελα και τυπικότητες. Τελικά… κι αυτοί θέλανε να είναι θύματα. Στη ζωή τους θύματα είναι. Απλά εμείς υπήρξαμε αμετανόητα κακοί. Και μας άρεσε πολύ. Εδώ, να σημειώσω πως δεν είμαστε σήμερα περήφανοι για όλα αυτά. Δεν τα παρουσιάζω ως κατορθώματα.
Μετά γράφαμε παρωδίες-στίχους για αυτούς. Το Cinderella της Britney Spears το είχαμε αλλάξει σε “Γουρλαντέλλα” και το  “Whenever Wherever” της Shakira ¨ηταν το “Χουφτώνω” και γενικά πολλά κομμάτια ακόμα τα διαμορφώσαμε έτσι. Τα ηχογραφήσαμε. Βρήκαμε πρόγραμμα με samples και αρχίσαμε να τα χρησιμοποιούμε σαν μουσική. Από πάνω ηχογραφούσαμε τα κύρια φωνητικά, τις δεύτερες καθώς και τα backing vocals που για εμάς ήταν”ααααα” “ουουουου” ή φράσεις που ταίριαζαν στον ήρωα του κάθε τραγουδιού. Ήταν πολύ έξυπνα αυτά που κάναμε σε τόσο μικρή ηλικία αλλά για τόσο χαζό και παιδικό σκοπό. Το κάναμε για να γελάσουμε. Και εκεί βασιζόταν η φιλία μας. Στο γέλιο κατά των άλλων.

Αρχίσαμε να κάνουμε και φάρσες στο τηλέφωνο. Όμως για να μην μας πιάνουν τα γέλια τα ηχογραφούσαμε. Σε ερωτική εξομολόγηση που έκανε μέσω τηλεφώνου η Γούρλα στον Παντελή είχαμε βάλει από πίσω το “Angels” του Robbie Williams καθώς και πίσω από τη φωνή μου ως γούρλα ο φίλος μου έκανε γούρλικα φωνητικά. Το ακόμα πιο αστείο ήταν που σήκωνε το τηλέφωνο η μαμά του παντελή και έλεγε το ηχογραφημένο “Ναι γεια σας είναι εκεί η Παντελής?” και έλεγε η μαμά “Όχι κορίτσι μου, ο Παντελής κοιμάται”. Και έλεγε το ηχογραφημένο “Ναι Παντελή? Η Ελένη είμαι. Ήθελα να μου πεις τι έχουμε να διαβάσουμε για τη γεωγραφία”. Εν τω μεταξύ ήταν Ιούλιος μήνας!!! Τα κάναμε όλα παράλογα επίτηδες. Για να τους γελοιοποιούμε περισσότερο. Είχαμε, και ακόμα έχουμε, πολύ περίεργη αίσθηση του χιούμορ. Στη συνέχεια η μαμά του Παντελή έλεγε “Κορίτσι μου.. Ο παντελής κοιμάται” και συνέχιζε το ηχογραφημένο “Παντελή… Σ’αγαπώ…. (Παίζει το Αngels)”. Και εμείς ξεκαρδιζόμαστε που το ακούει η μαμά του Παντελή.

Κάπως έτσι κύλησαν τα χρόνια μέχρι την 3η γυμνασίου. Όπου το σχολείο άρχισε να λέει ότι τα έχουμε.

 Συνεχίζεται… 

Advertisements
 

16 Responses to “Ο Κολλητός Μου (Part One)”

  1. bill g. Says:

    ελα ρε Σωτήρη τι το κόβεις πάνω στο suspense? Ούτε Φώσκολος δηλαδή….Πάντως πολύ ενδιαφέρον,…αποκαλύπτει πολλά πράγματα….και θα ήθελα να σε είχα φίλο στο δημοτικό 😉

  2. Equilibrium Says:

    Χε χε όντως αναμένουμε με ανυπομονησία την συνέχεια… 🙂

  3. Anilikos Says:

    Παλιοκωλοπαιδάκια είσαστε :Ρ

    Άντε λέγε! στο καλύτερο το έκοψες!!!
    (αν και το χαρακτηριστικό σημείο διάγνωσης το ανέφερες, Britney spears και οι δυο…κάτι παίζει ) :ΡΡΡΡΡ
    Φιλάκια μικρούλη 🙂

  4. Κώστας Says:

    Σε ερωτική εξομολόγηση που έκανε μέσω τηλεφώνου η Γούρλα στον Παντελή είχαμε βάλει από πίσω το ”Angels” του Robbie Williams

    xaxaxaxaxaxaxaxa

    Θεοί!!!!!!!!

    υγ: πολύ πονηρό το κόψιμο του κειμένου μόλις έγραψες για τις φήμες του σχολείου για σένα και τον κολλητό σου!

  5. g 4 george Says:

    Είναι καλό που τα θυμάσαι. Και ακόμα καλύτερο αυτό που λες, “Εδώ, να σημειώσω πως δεν είμαστε σήμερα περήφανοι για όλα αυτά. Δεν τα παρουσιάζω ως κατορθώματα”.

    Δεν ξέρω αν ήθελαν να είναι θύματα. Θυμάμαι έναν συμμαθητή μου που ήταν ήρεμο και καλό παιδάκι, ώσπου έγινε μέλος παρέας κάποιων. Μετά άλλαξε. Εντελώς. Ντύσιμο, συμπεριφορά. Έκανε ό,τι του έλεγαν και προσποιούνταν ότι γελούσε επίσης. Εγώ όμως τον ήξερα καλύτερα, δεν μπορούσε να με ξεγελάσει. Ήθελε απλώς να ανήκει κάπου και αυτός.
    Το τίμημα μερικές φορές δεν μετράει.

  6. darkenlight Says:

    bill g.,
    Εγώ για σένα το κάνω βρε… Για να σε κρατάω σε αγωνία!!!
    Το ότι θα το άκουγα και αυτό…. Να σου άρεσε να έχεις φίλο στο δημοτικό ένα κακιασμένο…. Τι να πω!!

    Equilibrium,
    Ευχαριστώ για το σχόλιο!

    Anilikos,
    Άστα να πάνε… Δεν την παλέύαμε.
    Ε, ναι με κάποιο τρόπο έπρεπε να το κόψω χωρίς να καταντήσω βαρετός.
    Χάρηκα με το σχόλιό σου!

    Κώστα,
    Welcome back btw… 🙂
    Ναι ναι… ακόμα κι εγώ χαμογελάω σαν ηλίθιος με αυτά ενώ ξέρω ότι ήταν κακό..!!!
    Μια άλλη φορά είχαμε πάρει πάλι τηλέφωνο τον παντελή και έλεγε ο κολλητός μου ως κολλητός μου αυτή τη φορά (σε ηχογραφημένο πάντα) “Παντελή… Όλοι με κοροιδεύουν… Δεν έχω κανένα… Είσαι κι εσύ σαν του άλλους… Με παράτησες παντελή… Μπουχουχουχου..Κλείνω Παντελή… ¨Οοοοοοχι κλείνω.. Μη με ξαναπάρεις τηλέφωνο… Κλείνω” και στη γραμμή ο παντελής έλεγε “Όχι μην κλείνεις.. Μην κλεισεις… Μη…” ΘΕΙΚΟ!
    Αν το συνέχιζα το κείμενο θα ήταν κουραστικό.

    g 4 george,
    Αν κάτσω να σου πω την εξέλιξη τους θα δεις ότι οι περισσότεροι το ήθελαν. Είναι άτομα που μεγάλωσαν παθητικά και πάντα έτσι θα ζουν. Απλά νιώθω άσχημα που έπαιξα εγώ το ρόλο του κακού. Ήθελα όμως.
    Δεν παύουν όμως να είναι παιδικές αναμνήσεις και δεν τα μετανιώνω. Ήμουν παιδάκι. Αν για κάτι θα έπρεπε να ντρέπομαι τώρα είναι που ακόμα κάνουμε πλάκες και φάρσες.. Βέβαια σε φίλους μας (που τους λέμε στο τέλος ότι ήταν πλάκα και χωρίς κακό σκοπό) ή και μεταξύ μας πλέον… Το τελευταίο αγαπημένο μας ήταν όταν πιάναμε κρυφά τα κινητά φίλων μας και βάζαμε στη θέση μιας επαφής τους τον αριθμό μας και μετά στέλναμε μυνήματα ενώ υποκρινόμαστε πως είμαστε η επαφή. ΠΕΤΥΧΑΙΝΕΙ ΠΑΝΤΑ! Μου το έκανε και εμένα ο κολλητός μου!!

  7. Neverlandean Says:

    Το υποψιαζόμουν ότι ήσουν κωλόπαιδό αλλά όχι και τόσο! Πουστράκια! LOL
    Μετά τι έγινε, ήρθε η ανατροπή και σας μισούσε όλο το σχολείο όπως γίνεται στις ταινίες της Lindsay;

  8. ethanandthecity Says:

    σκατοπαιδάκια! looooooool δεν μπόρεσα να μην γέλασω με όλα αυτά, αν και κάνατε πολύ δύσκολη τη ζωή ορισμένων…….

  9. mass Says:

    πάλι καλα που δεν είστε σήμερα υπερήφανοι για την απαράδεκτη συμπεριορά σας και που παραδέχεσαι οτι δεν ήταν κατορθώματα…κάτι είναι κι αυτό…

  10. xipaki Says:

    Είχα καταλάβει οτι είσαι κωλόπαιδο….αλλα οχι οτι είσαι ΤΟΣΟ κωλόπαιδο…φτου σου…..σου εύχομαι για χάρη όλων όσων βασάνισες να αποκλειστείς στο νησί για 3 μήνες ακόμα….. :p

  11. darkenlight Says:

    neverlandean,
    Ξέρω πως είναι ευχή σου, αλλά κατά ένα περίεργο τρόπο για τους άλλους είμαστε απλά αθώα παιδάκια. Δεν προσπαθήσαμε και ποτέ να μεγαλοδείξουμε. Όλοι με φωνάζανε Σωτηράκη. Μας θεωρούσα μικρά άκακα παιδιά…
    Στο λύκειο με έβγαλαν Bitch. Συγεκριμένα στη 2α και στις αρχές τις 3ης. Αλλά τότε χωρίς τον κολλητό μου.

    ethanandthecity,
    Μωρέ έχω κι εγώ το κλασσικό. τα θυμάμαι και γελάω αλλά ντρέπομαι παράλληλα. Μου φαίνεται απίστευτο ότι ήμουν τόσο κακός.

    xipaki,
    Για να μπορώ να κρατήσω επικοινωνία μαζί σου κυριούλη έπρεπε να θυμηθώ ότι κι εγώ κάποτε υπήρξα κωλόπαιδο. Φτύσε… Δεν σε φοβάμαι!
    Είσαι ΠΟΛΥ κακός. Βλάκα… Εγώ πάλι σου εύχομαι η διακόσμηση του δωματίου σου να καταλήξει να είναι τσίρκο όπως και η προσωπικότητά σου! (έλα περιμένω απάντηση βόμβα!!!)

  12. impressedguy Says:

    Ανυπομονώ για το Part Two…

  13. 24_JULY Says:

    Ax to Nari…:D
    Kapoia pragmata ta thymamai k ego alla oxi auto me ta xartakia…!!!!
    Gia alli mia fora eskasa sto gelio, kanonika..!!!!!!!!
    Allo ena teleio keimeno! 😀

  14. darkenlight Says:

    IIIIIIIII
    sta perissotera isoun ki esy sto kolpo mikro mou…
    se agapaw…

  15. natascha Says:

    a re agapi! 8eos! 8eos!
    “o kwlos, to simeio, ax 8ee mou ti sfageio, ferto ferto apo dw, min kasw to psaxno!”
    monadikoi kai oi dio sas! ante, perimenw me podia anoixta tin sinexeia!
    allwste sto likeio ta dwsate ola! 🙂

  16. darkenlight Says:

    Το θέμα είναι… θα υπάρξει συνέχεια??


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s