Dark & Light

Embracing the dark and the light in us all…

Ο Κολλητός Μου (Part Three) September 20, 2007

Filed under: Confessions... — darkenlight @ 16:28pm

Ήταν ένα χτύπημα όταν μου είπε ότι είχε πάει με τον τότε γκόμενό μου. Όταν φύγαμε από το νησί και πήγαμε να σπουδάσουμε Αθήνα είχαμε χαθεί. Ο λόγος ήταν ότι χρειαζόμαστε να προσαρμοστούμε στη νέα μας ζωή ο καθένας με τον εαυτό του. Όταν αποφασίσαμε να ξαναμιλήσουμε μετά από ένα μήνα που δεν είχαμε επαφές βγήκαμε 2-3 φορές για καφέ….

Τελικά ένα βράδυ ήρθε σπίτι μου να αράξουμε και να μείνει εκεί. Εκεί που μιλάγαμε φτάσαμε και στην κουβέντα για τον άλλο. Με τα πολλά παραδέχτηκε τη μαλακία του. Είχα απογοητευθεί πολύ αλλά για να είμαι ειλικρινής… δεν με ένοιαζε και τόσο… Δεν είχα ποτέ συναισθήματα για τον άλλο έντονα. Προσπαθούσα αλλά δεν μου έβγαιναν… Οπότε αν κάτι με πείραξε ήταν αυτό που έκανε ο κολλητός μου. Ο άλλος απλά μου έδωσε την αφορμή για να απογοητευθώ (αλλά συνεχίζουμε να πηγαίνουμε για καφέ και να κάνουμε παρέα).

Το έπαιξα χαλαρός και cool. Και καλά ότι δεν με πείραξε. Με πείραξε και έκτοτε δεν του έδωσα κανένα δικαίωμα ξανά να έχει πάρε-δώσε με άτομα που με ενδιαφέρουν. Παραδέχομαι με ανακούφιση ότι κι αυτός σταμάτησε να προσπαθεί να μου τρώει γκόμενους. Όταν παρατήρησε ότι είχα πειραχτεί. Και με τον τρόπο του άρχισε κι αυτός να κρατάει απόσταση από τα προσωπικά μου.

Όλοι μου έλεγαν ότι αν είχαν ένα φίλο σαν αυτόν θα ήταν βλάκες. Και ότι κι εγώ ήμουν βλάκας που δεν τον έβρισα, δεν τον έστειλα στο διάολο και δεν έκοψα κάθε επαφή αλλά ακόμα έκανα παρέα μαζί του. Όμως τί ήξεραν αυτοί? Είχαν ζήσει όσα είχα ζήσει εγώ με αυτόν? Κανείς ποτέ δεν θα ήταν σε θέση να καταλάβει πόσο πολύ επικοινωνούμε.

Έχω να το λέω. Δεν έχω πετύχει τέτοια επικοινωνία και χημεία με άνθρωπο ποτέ. Ποτέ κανείς δεν σκεφτόταν ό,τι ακριβώς σκέφτομαι κι εγώ την ίδια στιγμή. Ποτέ κανείς δεν θα μπορούσε με μια ματιά μας να καταλάβει τι ακριβώς θέλω να του πω. Ποτέ κανείς δεν θα γινόταν τόσο σούργελο για χάρη του γέλιου που θα ρίχναμε. Ποτέ κανείς δεν θα με έπαιρνε τηλέφωνο για να μου πει συγκλονισμένος για το cd της Kate Bush που μόλις άκουσε. Ή για τα νέα κουτσομπολιά με την Britney. Ή για την Tori Amos. Ποτέ κανείς δεν θα καταλάβαινε την ψυχοσύνθεσή μου όσο αυτός. Ακόμα και με τα λάθη. Με τις ζήλιες. Με τις κακίες. Σε κάποια φάση απλά σταμάτησαν όλα αυτά.

Ο καθένας από τους 2 μας άφησε πίσω όσα απωθημένα είχε. Πλέον είμαστε εμείς και το γέλιο μας. Εμείς και τα κουτσομπολιά μας. Οι φάρσες μας. Τα προσωπικά του καθενός που θα περιοριστούν στην ανάλυση. Πλέον έχουμε βρει το δικό μας τρόπο να αγαπάμε ο ένας τον άλλο χωρίς να χτυπάμε στις αδυναμίες μας. Και πάλι. Ο τρόπος που αγαπάω τον κολλητό μου είναι πολύ περίεργος. Ποτέ δεν φιλιόμαστε στο μάγουλο. Ποτέ δεν αγκαλιαζόμαστε. Ποτέ δεν κολακεύουμε ο ένας τον άλλο. Όλα αυτά είναι τόσο γλυκανάλατα για εμάς. Τόσο girly.. Τόσο υποκριτικά… Αυτά που κοροιδεύουμε.

Η μόνη φορά που με αγκάλιασε ήταν όταν γύρισα σπίτι του με αίματα γιατί με είχαν χτυπήσει στο δρόμο.

Όμως πάντα ο ένας δικαιολογεί τον άλλο. Ακόμα και όταν έχουμε λάθος. Ακόμα και αν λέμε παράλογα πράγματα. Ο ένας θα υποστηρίξει τον άλλο. Και πάντα θα τα ρίχνουμε στους άλλους ενώ παράλληλα θα γελάμε γιατί ξέρουμε ότι έχουμε άδικο αλλά “ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΑ ΡΙΞΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ!”.

Τελικά η πρώτη μας χρονιά στη φοιτητική ζωή ήταν συναρπαστική. Φτιάξαμε το νέο team που (για άλλη μια φορά) είμαστε ηγέτες. Εμείς, η Άννα που ήταν και στους BFG και λατρέυουμε να θάβουμε αλλά παρ’όλα αυτά την αγαπάμε και η Γελομούνα. Η Γελομούνα ήταν ένα φυτό της τάξης μας στο λύκειο πολύ ντροπαλό αλλά ποτέ δεν μας σχολίασε αρνητικά για της φάρσες μας στην τάξη. Έτυχε να μας τη φέρει μια φορά η Άννα στον καφέ και ανακαλύψαμε (όχι με ιδιαίτερη έκπληξη) ότι “το είχε”. Μπορούσαμε να την πούμε Μαλάκω και να γελάσει. Το πρώτο τεστ ήταν στο στέκι Starbucks. Έπιασα τη ζώνη της, την έδεσα στο πόδι της. Της είπα “Ακολούθησε με” και την τράβαγα από τη ζώνη. Είπα “Πάμε Λάσσυ”. Σηκωθήκαμε μπροστά σε όλους και την είδαν να την σέρνω με ένα λουρί όλοι σαν σκυλί και να βγαίνουμε έξω. Κάναμε βόλτα μέχρι το σταθμό στο Μοναστηράκι έτσι. Όλοι γύρω γύρω μου έλεγαν “Κράτα τη μη σου φύγει”, “Ωραίο σκυλάκι έχεις” κλπ κλπ. Ω, ναι.. ΤΟ ΕΙΧΕ. Όπως μπορούσαμε να το κάνουμε κι εμείς για να γελάσουμε δεν είχε πρόβλημα να το κάνει κι αυτή.

Το Γελομούνα βγήκε από το κλαψομούνα. Μια μέρα περπατούσαμε στο δρόμο και χαζογελούσε σαν ηλίθια και είπα στον κολλητό μου “Κοίτα η Γελομούνα” και αυτή το άκουσε και φώναξε μες στη μέση του δρόμου “ΓΕΛΟΜΟΥΝΑ ΕΓΩ??” και όλοι γύρισαν και την κοίταξαν. Σκάσαμε στα γέλια. Της είπα “Ηλίθια…. μόνη σου ρεζιλεύτηκες πάλι”. Όμως να σημειώσω εδώ. Οι φίλοι μας του λυκείου και της φοιτητικής μας ζωής δεν έχουν καμία σχέση με τους φίλους του δημοτικού. Είναι πολύ αξιόλογα άτομα με δυνατή αίσθηση του χιούμορ και εξυπνάδα. Δεν τα βασανίζουμε. Εμένα με έχουν βάλει να κυκλοφορήσω με διάφορα πράγματα στο κεφάλι. Το δέχομαι πρόθυμα!!

Οι νέες μας συνήθειες ήταν εξορμήσεις στα Fnac και τα Metropolis όπου βγαίναμε ταπί, Starbucks, να γράφουμε σενάρια-παρωδίες, να κάνουμε φάρσες στην Άννα, να γνωρίζουμε όσο περισσότερα σούργελα μπορούσαμε για να ξεκαρδιζόμαστε και φυσικά να κάνουμε συναντήσεις σε σπίτια για βλακείες!!!

Τελικά, τώρα πια μπορεί να πει ο ένας στον άλλο “μου έλειψες” αν έχουμε καιρό να μιλήσουμε. Δεν κάνουμε βλακείες ο ένας στον άλλο. Δεν έχουμε καμία διάθεση να χαθούμε. Δεν έχουμε τίποτα να κρύψουμε. Ξέρουμε ότι θα είμαστε πάντα φίλοι και παρατηρούμε ότι παρ’όλα όσα έχουν γίνει, ποτέ δεν ξεκατινιαστήκαμε. Ποτέ δεν μαλώσαμε. Ούτε και θα γίνει αυτό ποτέ. Γιατί πάλι θα είναι τόσο υποκριτικό.

Το να μαλώνουμε εμείς οι 2 είναι σαν να προβάρουμε φάρσα. Στάνταρ θα κοιταχτούμε στα μάτια και θα μας πιάσει το γέλιο. Δεν μας βγαίνει φυσικά. Γνωριζομαστε τόσο πολύ που ξέρουμε ο καθένας την κάθε πλευρά μας.

Πολλοί φίλοι μου, λένε πως είναι ψυχρός, bitch, και τσουλί. Εγώ πάλι είμαι τελείως διαφορετικός. Δεν θα με έλεγες ψυχρό… πόλυ ειλικρινής για να είμαι bitch… πολύ ευαίσθητος για να είμαι τσουλί. Δεν πιστεύουν ότι ΑΥΤΟΣ είναι ο κολλητός μου… Όμως δεν τον ξέρουν όσο εγώ. Για μένα δεν είναι ψυχρός. Αν μου πει ψέμματα σε λίγο το παραδέχεται ότι είπε. Είναι πολύ ευαίσθητος και του πήρε χρόνια για να μου το αποδείξει. Όμως είναι ακριβώς στην ίδια γραμμή που προχωράω εγώ. Απλά με άλλο χρώμα…

Μέσα από όλα αυτά… Κατάλαβα ένα πράγμα.

Και αυτό λέγεται Alter Ego.

ΤΕΛΟΣ

(Ε, σας έπρηξα πια)

Advertisements
 

15 Responses to “Ο Κολλητός Μου (Part Three)”

  1. Neverlandean Says:

    Κοίτα , αφού τα βρήκατε και είστε μια χαρά θα ήταν βλακεία να ξύνεις παλιές πληγές. Αφού μπόρεσες να τον συγχωρέσεις (που είναι και το καλύτερο που θα μπορούσες να κάνεις ΓΙΑ ΣΕΝΑ ακόμα κι αν δε μένατε φίλοι μετά) άσε τους άλλους να λένε. Τον φίλο σου τον ξέρεις εσύ καλύτερα απ’ όλους. 🙂

    Ε μα, επιτέλους τέλος!

    (Πάντως δεν πηδηχτήκατε όπως συζητιόταν στο προηγούμενο ποστ λολ 😛 )

  2. bill g. Says:

    Μπα, καλύτερα που δε κάνατε τίποτα ερωτικό. Πάντα χαλάνε τα πράγματα μετά.

    Είσαι πολύ τυχερός που βρήκες την αδερφή ψυχή σου ρε συ, και ακόμη πιο τυχερός που δεν την έχασες από καμιά μαλακία. Κ κοίτα να μην τη χάσεις μια τέτοια σχέση.

    Τέλεια η ιστορία σας πάντως, με όλες τις διακυμάνσεις, τις επανενώσεις, τις προδοσίες, τις συγχωρήσεις, μια άλλη Δυναστεία, ρε συ Alexis! Thanks που τη μοιράστηκες.

  3. donnie Says:

    Koita pou eno ta eixa parei sto kranio me ton filo sou kai elega mesa mou “e ton malaka. pos tolmise na tou kanei tetoio pragma”…telika ta dihgithikes toso omorfa kai me tetoia kali diathesi pou telika xarika pou kanete akoma parea :)) Oraia paidia mou. Panta etsi. Kala…darken,eisai poly paidi. Kai einai panemorfo ayto to pragma. Kai ego me tin parea mou frontizoume kathe toso na rezileyomaste kai na rixnoume to epipedo kai to goustaroume poly. Oxi syxna alla mia sto toso to katafernoume.
    Pantos…den sou epitrepo me tosous kalous filous na grafeis post tou typoy “eimai monos kai den exo kanenan”.ok? Ego se theoro poly tyxero anthropo. Min mourmouras xoris logo.
    Filia.

  4. Chameleon_Dark Says:

    Είναι πολύ σημαντικό να έχεις ένα alter ego:ομολογώ με πίκρα ότι, με το δικό μου alter ego χαθήκαμε αρκετά άδοξα (και μιλάμε για ένα άτομο με το οποίο έχω περάσει τρομερές διακυμάνσεις συναισθηματικές… ήταν κολλητή με όλη την σημασία της λέξεως-και πλέον δεν ξέρω καν που ζει και τι κάνει στη ζωή της…).

    όσο για το αν ήταν καλύτερο που δεν κάνατε τίποτε ερωτικό…δεν το συζητώ:εννοείται! Η εμπειρία μου λέει ότι μόνο τότε μπορείς να το “κρατήσεις” στο επίπεδο που θέλεις, και να έχεις έναν πραγματικό “κολλητό”- ειδάλλως, πάντα θα αναρωτιόσουν αν θα ήταν καλύτερο να ήταν σύντροφός σου πρά να ο είχατε γυρίσει στο “φιλικό”…Κακά τα ψέμματα, εκεί που τρυπώνει το σεξ, η φιλία μεταλλάσεται και ποτέ δεν ξαναγυρνάει στην “καθαρή” μορφή της(που είναι και η “ουσία” της…)

  5. xipaki Says:

    Τελικα πηδηχτήκατε;
    where the fuck are all the dirty details you piece of shit?????
    ελααααααααααααα πες μααααααςςςςςςςςςςς
    Σεεε παρακαλώωωωωωωωωω
    Πως ηταν;
    Που εγινε;
    πεεεεεεςςςςς μουυυυ
    αφου θελεις μωρη κουφαλα να πεις ψοφας εσυ για τετοιαααααα……

  6. Ιδομενέας Says:

    Soulmate =)

  7. darkenlight Says:

    Neverlandean,
    Όπως τα λες είναι!
    (Δεν είπα εγώ αν πηδηχτήκαμε ποτέ ή όχι)

    bill g.,
    Χαχαχα! Σε ευχαριστώ τόσο για το υπέροχο σχόλιό σου. Να ξεκαθαρίσω πως ΔΕΝ ΑΝΑΦΕΡΘΗΚΑ ΣΤΟ ΑΝ ΥΠΗΡΞΕ ΠΟΤΕ ΚΑΤΙ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΟ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ. Η απάντηση βέβαια είναι κρυμμένη στα κείμενα!

    donnie,
    Τι να πω… ό,τι και να πεις καλή μου έχεις δίκιο…
    Είμαι όντως πολύ παιδί…:(

    Chameleon_Dark,
    Κοίτα να ατα ξαναβρείς με το Alter Ego σου γιατί άντε…
    Εγωισμοί και απωθημένα δεν χωράνε σε μια φιλία…

    xipaki,
    ΕΙΣΑΙ ΑΠΑΙΣΙΟΣ…. Να πας στο διάολο βλάκα!!!!
    Δεν θα σου πω ποτέ μπας και σκάσεις!

    Ιδομενέας,
    Λες?
    Το αναρωτιέται και η Natasha Bedingfield μαζί με μένα…

  8. Dynx Says:

    Μετά από τόσα χρόνια μαζί σίγουρα θα έχετε κάνει κάτι, και καλά κάνατε! Αφού ξέρετε ότι είστε φίλοι, τι πειράζει μερικές φορές να να “ξεφεύγετε”;

  9. donnie Says:

    Darken,ego ksero tora oti eisai xadiaris kai agkalitsas kai theleis na sou eksigiso me leptomeries oti ayto to “eisai poly paidi” to eipa me tin kaliteri dynati ennoia ALLA DEN THA SOU KANO TI XARI NA STO PO :)))))))
    Filia polla!

  10. darkenlight Says:

    Dynx,
    Οκ… ΔΞΔΑ (Δεν ξέρω δεν απαντώ)

    donnie,
    Με έχεις καταλάβει για τα καλά…!!!
    Μου φτάνει το σχόλιο γλυκιά μου!!
    Είσαι πολύ καλή!

  11. Equilibrium Says:

    Το alter ego και το άλλο μου μισό (σε αλλα μπλογκς)… Αχ, βρίσκομαι σε άλλον γαλαξία μου φαίνεται…! 🙂

  12. Κώστας Says:

    Απίστευτο το σκηνικό με το λουρί! Απίστευτό!
    Πες μου ότι μπήκε και στο πετσί του ρόλου και γάβγιζε!

    Πάντως η τριλογία σου είναι επική. Τύφλα να χει ο άρχοντας δηλαδή! Θα το δούμε κάποτε και στη μεγάλη οθόνη;

    Υγ: και αφήνεις και περιθώρια για sequel ή prequel με θέμα τις ερωτικές σχέσεις μεταξύ των 2 πρωταγωνιστών!

  13. gayprofusion Says:

    Πολύ όμορφο κείμενο. Μπράβο σου.

  14. freddys Says:

    hellooooooooooooo!

    θεα θεα ΘΕΑ οπως παντα Σωτο!
    οτι δεν εχω χρονο , διαθεση , κεφια για να γραψω στο μπλογκ μου πλεον δεν σημαινει οτι δεν σε τσεκαρω!

    ωραια ιστορια , εχω και εγω παρομοιες που θα τις πω καποτε…
    πολυ καλο που εχεις μια αδελφη ψυχη στα ευκολα και στα δυσκολα.
    καλητερα που ΔΕΝ παιζετε τιποτε ερωτικο μεταξυ σας.
    θα χαλαγε η χυμεια ισως….
    τουλαχιστον εγω ετσι καταλαβα οτι δεν παιχτηκε κατι…εκτος αν ειμαι τοσο χαζος πια και παιχτηκε και δεν το επιασα το κρυφο νοημα…ΛΟΛ!

    εισαι ακομα στο νυσι?

    η πηγες Αθηνα??!

    φιλουρες!!!!!!!!

  15. darkenlight Says:

    Equilibrium,
    😀

    Κώστα,
    ΟΧΙ! Εϊναι πολύ μαζεμένο και ντροπαλό κορίτσι. Απλά με εμάς της βγαίνει ένας άλλος εαυτός. Αλλά μόνο με εμάς. Δεν παύει να είναι γλυκήτατη ακόμα και όταν τη ρεζιλεύω.
    Κι εγώ έκανα σκέψεις με τριλογία και γέλαγα μόνος μου. Σκεφτόμουν: “Μα τι γελοίος που έιμαι… κάθομαι και χωρίζω σε μέρη λες και κάνω τριλογία”. ΧΑΧΑ!
    Είναι σίγουρο ότι το θέμα κολλητός δεν τελειώνει εδώ. Θα επανέλθω μετά από καιρό για το sequel…Αλλά τι prequel να υπήρχε πριν το δημοτικό?!!! ΧΑΧΑ

    gayprofusion,
    thnx!

    freddys,
    δεν ξέρεις τι χαρά μου δίνεις που επανεμφανίστηκες….
    Αύριο φέυγω για αθήνα!!
    να περνάς καλά!


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s