Dark & Light

Embracing the dark and the light in us all…

Υποτίθεται. December 14, 2010

Filed under: Uncategorized — darkenlight @ 03:02am

Στέκομαι ανάμεσα σε άπειρα βιβλία στη βιβλιοθήκη… Προσπαθώ να επιλέξω κάτι που να με εξιτάρει, να μου καλύψει θεωρητικά όλα τα απωθημένα που κρατάω μέσα μου. Και δεν ξέρω τί να διαλέξω. Είναι τόσα πολλά και δεν είναι κανένα ΑΥΤΟ. Υπάρχουν εκατομμύρια πιθανότητες για το κάθε βιβλίο να έχει τό “κάτι”. Από την άλλη με μπουχτίζει όλο αυτό. Δεν θέλω κανένα. Ξέρω όμως πως πρέπει να βρω αυτό το βιβλίο που θα μου δώσει μια οποιαδήποτε φράση που θα φανεί ουσιαστική στα μάτια μου. Μια φράση που θα ξεχωρίσω και που θα με συγκινήσει. Θα την καταλαβαίνω καλύτερα από όλο τον κόσμο εγώ. Πρέπει να συγκινηθώ σήμερα. Είναι τόσοι μήνες που δεν νιώθω τίποτα…

Χάθηκα λίγο στις σκέψεις μου. Σκέφτηκα πώς θα ήταν. Έφτιαξα για μερικά δευτερόλεπτα έναν παράλληλο κόσμο που όλα θα φαίνονταν σωστά τοποθετημένα. Όλα θα ήταν όπως πρέπει να είναι σε αυτό τον κόσμο αλλά δεν θα γίνουν ποτέ. Αναρωτιέμαι αν θα προλάβω μεγαλώνοντας να τα δω όλα στη σωστή τους θέση. Να δω εσένα στην θέση που θα έπρεπε να είσαι. Όχι όπως τώρα… όπου και να βρίσκεσαι με βρίσκεις πάντα μπερδεμένο. Οι θέσεις σου δεν ήταν ποτέ σωστές.

Δεν πήρα κανένα βιβλίο. Σηκώθηκα κι έφυγα.

Ελπίζω πως μόλις γυρίσω σπίτι δεν θα με καλέσουν στο τηλέφωνο οι κλασσικοί άπειροι άγνωστοι για να με ενημερώσουν, να διαφημίσουν, να μου υπενθυμίσουν. Ελπίζω να μην καλέσουν όσοι έχω γνωρίσει και δεν αποθηκεύω ποτέ τον αριθμό τους γιατί κατά βάθος δεν θέλω να τους ξέρω. Ελπίζω να μην έχω μυνήματα και τηλέφωνα από άτομα που δεν με αγαπούν. Που δεν με αγάπησαν ποτέ. “Φίλοι”. “Γκόμενοι”. “Γνωστοί”.

Είναι απίστευτο το πώς όλοι αυτοί μου ζητάνε χωρίς κανένα έλεος να ΔΙΝΩ και να το κάνουν να φαίνεται σαν να παίρνω μόνο εγώ.

Προσωπικά, έχω μείνει κενός.

Advertisements