Dark & Light

Embracing the dark and the light in us all…

ΗΤΑΝ ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ! August 2, 2008

Filed under: Emotions,Music,Uncategorized — darkenlight @ 10:09am
Tags:

Φυσικά μιλάω για την συναυλία που έπρηζα τόσο κόσμο από τον ενθουσιασμό μου.

Η Bjork ήταν Κ-Α-Τ-Α-Π-Λ-Η-Κ-Τ-Ι-Κ-Η!

Τα έσπασε κανονικότατα και πραγματικά έκανε όλο το στάδιο να χτυπιέται κάτω από το πολύ θυμωμένο beat της κομματάρας Pluto!

Υπήρχαν κατά τη διάρκεια της συναυλίας 3 οθόνες που έδειχναν την ακυκλοφόρητη πλατφόρμα μουσικής στην αγορα ακόμα, που θεωρείται και το μέλλον στο παιξιμο μουσικής μιας που είναι υπολογιστής αλλά με τα χέρια του ο μουσικός με την οθόνη. Εμείς βλέπαμε κάθε κίνησή του. Η Bjork είναι η πρώτη καλλιτέχνιδα που το χρησιμοποίησε παγκοσμίως και μέχρι στιγμής αποκλειστικά η μόνη. Στο πλευρό της ήταν ο πιστός της παραγωγό όλα αυτά τα χρόνια (και καλύτερος) Mark Bell. Η ίδια εμφανίστηκε ντυμένη ΘΕΙΚΑ με ένα φόρεμα-μπομπονιέρα και βαμένη στο κούτελο με τα χρώματα του Volta. Έμοιαζε σαν μικρό παιδάκι. Ήταν από αστεία έως συγκλονιστική. Έτρωγε κατά διαστήματα κάτι με ένα κουτάλι που εικάζεται ότι ήταν μέλι ενώ πορωνόταν από μόνη της με τους ήχους που έπαιζαν κατά τη διάρκεια της συναυλίας.

Αρχικά τα πήρα πολύ άσχημα με τα μαλακισμένα που κράζανε την ξανθιά ισλανδή κοπελίτσα που έκανε το support. 1ον) Γιατί εμένα μου άρεσε η μουσική της 2ον) γιατί για ακόμα μια φορά δείξαμε πόσο αχάριστος και κάφρος λαός είμαστε 3ον) γιατί αυτή την κοπέλα την επέλεξε η ίδια η Bjork για να την σιγοντάρει, και αυτό λέει πολλά…. Κα 4ον) γιατί με παρόμοια μουσική ξεκίνησε και η θεά που πήγαν να δουν. Αν λεγόταν Bjork αυτή η κοπελίτσα θα την αποθεώνανε οι ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ. Σα δε ντρέπεστε λέω εγώ… (Όσο θυμάμαι τις εμετικές “θεές” από πίσω που τραγουδούσαν το Me Against The Music για να κάνον σπάσιμο, δεν μπορώ να μη γελάω όμως).

Αφού λοιπόν την καρα-ξεφτιλίσανε την κοπελίτσα και η ίδια έδειξε τεράστιο κουράγιο και συνέχισε να τραγουδάει μέχρι τέλους ΚΑΙ να χαμογελάει, σηκώθηκε με το κεφάλι ψηλά και άδειασε τη σκηνή. Και η σκηνή έμεινε άδεια. Για αρκετή ώρα… Αν δεν ήταν Bjork παίζει να είχα νευριάσει….

Έκανε αρκετά δυναμική είσοδο με το Earth Intruders αν και πιο πολύ ενθουσιάστηκα με το ότι είδα την Bjork στη σκηνή ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΖΩΝΤΑΝΑ παρά με το κομμάτι. Δεν περίμενα να ακούσω κάτι διαφορετικό από αυτό που άκουσα αλλά ούτε με αγγίζει ιδιαίτερα συναισθηματικά σαν κομμάτι οπότε απλά ενθουσιάστηκα με το οτι ειμαι στην συναυλία για αρχή. Επόμενο, όμως ήταν το Hunter που γύρω μου άκουγα τους πάντες να κάνουν “ωωω” “τι παίζει τώρα ρε” κλπ. Τα είχαν παίξει κι εγώ μαζί τους. Στο άσχετο έκανε το πολύ Bjorkίστικο τρικ με τις κλωστες που τις πετάει και αρχίζουν να πετάνε γύρω γύρω και σου θυμίζουν το video του Unravel.

Απανωτά ακούμε τις πρώτες νότες του Joga. Δεν έχω λόγια για να περιγράψω την ατμόσφαιρα εκείνη τη στιγμή. Συγνώμη. Απλά σημειώνω ότι εκεί ήταν και το πρώτο κομμάτι της συναυλίας όπου χρησιμοποιήθηκε laser.

Εκεί που περίμενες ότι μετά από 2 τραγούδια κατευθείαν από το Homogenic θα πήγαινε αναμφισβήτητα σε κομμάτι του Volta (τι σκατά? Volta Tour είναι το όνομα της περιοδείας), εκεί αρχίζει το Pagan Poetry και δεν μπορείς παρά να σκεφτείς ότι τα καλύτερα κομμάτια της τα παίζει ήδη από την αρχή. Τα έδωσε όλα στο κομμάτι. Την συνόδευαν και οι “φίλοι” της από πίσω με τα σαξόφωνα και τις τρομπέτες και πρέπει να πω ότι ήταν ΠΟΛΥ ΜΟΝΑΔΙΚΑ. Εκεί σκέφτηκα ότι θα είχε ενδιαφερον αν έπαιζαν και video projections που να ταίριαζαν με την αισθητική της κομματάρας… Αλλά δεν πειράζει!

Μια έκπληξη μας περίμενε για τη συνέχεια. Το καλύτερο τραγούδι ίσως από το Medulla. Το Desired Constellation, που το είχε παίξει και στην προηγούμενη περιοδεία της και μου φάνηκε περίεργο που το ξαναπαίζει. Η εισαγωγή ήταν διαφορετική της original αφού δεν άρχιζε με επεξεργασμένα φωνητικά αλλά με synth ήχο. ΤΑ ΕΔΩΣΕ ΟΛΑ ΕΚΕΙ. Η συνέχεια ήταν κάπως ευχάριστη. Cover Me. Κομμάτι που επίσης δεν περίμενα. Αλλά έπαιξε. Και περιείχε ήχους που θύμιζαν παλιές ταινίες thriller. Η ίδια η Bjork έκανε γκριμάτσες όσο το τραγουδούσε και έπαιζε με τα χέρια της παριστάνωντας κάποιο τέρας (?) ή κάτι τέτοιο.

Το 5 Years πουακολούθησε ήταν εξίσου απρόσμενο από τα προηγούμενα. Δεν έπαψε ποτέ να είναι κομματάρα και η επισκέπτριά μας το αποθέωσε κυριολεκτικά με τη φωνάρα της. Επίσης ευχάριστο ήταν το ότι το σημείο που τραγουδά “you can’t handle love, baby” το έλεγε κάθε φορά σχεδόν συλλαβιστά και μας έκανε χειρονομίες σαν να το λεει σε ένα μωρό. Ακόμα και η ίδια χαμογελούσε! Το The Pleasure Is All Mine που ακολούθησε δεν αποτέλεσε κάποιου είδους φόρτιση (τουλάχιστον σε μενα) αφού το είπ εξίσου καλά και το παρουσίασε πολύ σωστά. Αλλά μέχρι εκεί.

Ακολούθησε το Who Is It? (Carry My Joy On The Left, Carry My Pain On The Right) (σιδηρόδρομος), το οποίο παίχτηκε με την έκδοση του video clip και ήταν έτσι αρκετά fun. Εκεί ηταν που η Bjork έφυγε χοροπηδηχτή από τη σκηνή αφήνωντας τους φίλους τις με τα φτερά στο κεφάλι να παίξουν ένα κομμάτι το οποίο ήταν δικό της! Overture λέγεται και είναι το εισαγωγικό intrumental κομμάτι του soundtrack από το Dancer In The Dark ή αλλιώς η μουσική του “New World” ή ακόμα και του “The Last Song”, όπως θέλει ο καθένας. ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟΙ. Πρώτη φορά σε συναυλία μεγάλου ονόματος κάποιοι έφαγαν παρόμοιο χειροκρότημα με της ίδιας.

Επέστρεψε κατευθείαν για να μας παρουσιάσει ένα τραγούδι που είχε παρουσιάσει και στους ολυμπιακούς αγώνες 4 χρόνια νωρίτερα. Το Oceania φυσικά μόνο που αυτή τη φορά ήαν διαφορετική εκτέλεση πο προσέγγιζε τους ήχους της Jazz και έδινε μια ίσως πιο χαρούμενη αίσθηση αλλά σαφώς πιο επιβλητική. Το δυνατό κομμάτι της συναυλίας ομως ξεκίνησε με το Wanderlust του τεευταίου της δίσκου που ήταν υπέροχο ενώ συνεχίστηκε με το πειραγμένο για τη συναυλία “Army of Me” που πρέπει να πω ότι αποδείχθηκε fan favourite προχθές! Άρχισε να πέφτει κάτι σαν χιόνι πάνω στη σκηνή για αρκετή ώρα ενώ αύτή είχε καραπορωθεί και χτυπιόταν. Πραγματικά ήταν ένα από τα highlights της βραδιας.

Εκεί είναι που ξεκινάει το πιο ΤΕΛΕΙΟ κομμάτι της συναυλίας. Η ώρα που τραγούδησε το hyper-ballad. Από τη στιγμή που το άρχισε μέχρι το τέλος της συναυλίας ο κόσμος ήταν αυξανόμενα και πιο πορωμένος. Το τραγούδι ήταν μεγαλύτερης διάρκειας από του δίσκου και άρχισε ήρεμα. Έκανε το γενναίο να δώσει φάση “δικό σας” στο κοινό. Και ήταν γενναίο γιατί το να κάτσει κάποιος να τραγουδήσει Bjork θέλει να παιδευτεί για πολύ άκουσμα το αυτί. Πέτυχε όμως και όλοι ακουγόμαστε να τραγουδάμε Hyper Ballad. Αργότερα έγινε πολύ δυναμικη η εκτέλεση και ήταν πραγματικά θέμα χρόνου για το πότε αρχίζαμε όλοι να χοροπηδάμε και να χτυπιόμαστε μαζί της. Από πίσω μου ένας ούρλιαζε τόσο που υπό άλλες συνθήκες θα τον ξέχεζα. Με ανέβαζε παραπάνω όμως και γι αυτό προσωπικά αυτός ήταν ένα ακόμη highlight.

Το Pluto που ακολούθησε για μένα ήταν η αγαπημένη μου στιγμή. Λόγω κάποιου πολυ προσωπικού βιώματος τελευταία, είχα πολύ ανάγκη να το ακούσω και το έλεγα και πριν από τη συναυλία. Έπαιξε και μάλιστα περιέργως ο κόσμος το ήθελε γενικά πολύ. Τα έσπασε όλα η τυπισσα εκεί και εμείς δεν πήγαμε πίσω. Ήμουν βραχνιασμένος μετά, πόναγαν τα πόδια μου από το χοροπηδητό και πάτησα 30 φορές μια κοπέλα κατά λάθος (συγνώμη!). Δεν είναι τυχαίο που στο youtube δεν θα καταφέρεις να βρεις ολοκληρωμένη έκδοση του κομματιού αφού όλοι χτυπιούνταν σε αυτό το σημειο. Κατέληξα να είμαι κατα-ιδρωμένος και εκεί ήταν που είπα στη φίλη μου “νομίζω πήραμε μέρος σε ένα ομαδικό ταυτόχρονο οργασμό”.

Το Encore ήταν αρκετά καλό. Είπε 2 κομμάτια. Το The Anchor Song που το ερμήνευσε μισό στα αγγλικά και μισό στα Ισλανδικά (αν και μπερδεύτηκε εκεί λίγο :)) παρέα με τις τρομπέτες κλπ. Και μας άφησε με πολύ δυνατό κομμάτι. DECLARE INDEPENDENCE! Άρχισαν να πεταγεται σε όλο το στάδιο η βροχή από χρυσαφένια χαρτάκια και εμείς χοροπηδούσαμε με το κομμάτι!

Μας άφησε λέγοντάς μας “Raise Your Flaaaag” κι εμείς φωνάζαμε από κάτω “HIGHER HIGHER”!

Έφυγα από το στάδιο σαν μαστουρωμένο, με το στόμα ανοιχτό και ένα βλέμμα “μόλις έζησα κάτι που ίσως να το ζεις μόνο μια φορά και καλά θα κάνεις να το εκμεταλλευτείς”…

Εύχομαι μόνο να μην ήταν η τελευταία φορά…

BJORK ΓΥΡΝΑ ΠΙΣΩ!

Advertisements
 

Η Συναυλία Της Χρονιάς (Δεν Είναι Μαντόνα) July 24, 2008

Filed under: Κολλήματα,Music — darkenlight @ 11:34am
Tags:

Είναι Bjork!

Στις 31 Ιουλίου η γυναίκα που έχω τραβήξει γερά κολλήματα με την πάρτη της έρχεται. Και για να πω την αλήθεια δεν περίμενα ότι υπήρχε ποτέ περίπτωση να την δω Live. Δεν ξέρω γιατί. Απλά δεν το περίμενα. Όμως τέρμα τα ψέμματα σε μια εβδομαδούλα η Bjorkάρα θα έρθει και, από ό,τι λένε όσοι την έχουν δει live, θα μας μαγέψει ΣΤΑΝΤΕ.

Η σιχαμένη δεν έχει βάλει στο Myspace, στην κατηγορία των επερχόμενων Live, την αθήνα ενώ έχει βάλει κάθε άλλη πόλη σαν να μην έρχεται αλλά δεν πειράζει. Τη συγχωρώ. Και μπήκα για λίγο σε υποψίες. Βρε λες να είναι μούφα η ιστορία? Αλλά μετά λέω αποκλείεται.

Έκανα αμάν να βρω εισητήρια για αθήνα, ταξιδεύω πρωί για τη συναυλία, έχω καλύψει διπλοβάρδια για να λείψω μια μέρα, δεν κοιμάμαι όλο το βράδυ μετά τη συναυλία και μετά πάλι ταξιδεύω με αποτέλεσμα με το που θα γυίσω να πάω στη δουλεια, δηλαδή 2 μέρες αυπνία. Ε ΟΧΙ ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΙ ΝΑ ΜΗ ΓΙΝΕΙ Η ΣΥΝΑΥΛΙΑ.

Θα βάλω τα κλάμματα, ειλικρινά σας μιλάω.

Και εννοείται είμαι ΕΞΤΑΤΙΚ με την έλευση της ισλανδικής θεότητας. Και εννοείται χαλάλι της και τα λεφτά και η κούραση και όλα…

Δώωωωωωωωωσσσσσεεεεεε Bjork!