Dark & Light

Embracing the dark and the light in us all…

Summer Groovy something… September 10, 2008

Ok! O G Spot Unveiled με προσκάλεσε σε ένα παιχνιδάκι που ουσιαστικά σε βάζει να διαλέξεις τα αγαπημένα σου κομμάτια στον τομέα gay, summer και groovy. Τώρα όλο το όνομα δεν το θυμάμαι του παιχνιδού αλλά, who cares? Καταλάβατε τι εννοώ!!!

Θα ξεκινήσω με μια ολόφρεσκη διασκευή. Το κομμάτι είναι κανονικά της Madonna αλλά το διασκεύασε ο Darren Hayes. Είναι το Dress You Up, κομμάτι που έπαιζε συχνά σε συναυλίες του, τώρα το ηχογράφησε κανονικότατα και το έβαλε στο youtube. Το έχει κάνει ολοκαίνουριο. Electro-pop anthem κλπ κλπ….

Τι θα ήταν μια τέτοια συλλογή χωρίς Britney? Αυτή η κοπέλα, δεν ξέρω πως και γιατί, με μαγεύει σε όλη τη διάρκεια της καριέρας της. Κανονικά θα έπρεπε να τη μισώ αλλά την λατρεύω πιο πολύ από άλλο καλλιτέχνη. Αποφάσισα να διαλέξω ένα κομμάτι που πήγε χαμένο αδίκως, προοριζόταν για τεράστια επιτυχία αλλά τελικά κόπηκε πριν το βγάλουν σε single. Είναι το Radar. Όσοι ακούν Britney σίγουρα το ξέρουν και το λατρεύουν. Οι υπόλοιποι καιρός είναι να το μαθουν.

Για μένα η Kylie υπήρχε πάντα σαν η απόλυτη αδερφομάνα. Αν κάτι σε κάνει να την λατρεύεις όμως, πέρα από την άψογη εμφάνιση και τις ποπ λάμψεις των τραγουδιών της, είναι η διακριτική και ευγενική της παρουσία σε όλες τις στιγμές της. Το The One σε remix από freemasons νομίζω είναι μοναδική επιλογή για αυτή τη συλλογή.

Ως μεγάλος λάτρης της Tori δεν μπορώ να μην βάλω ακόμα και σε μια συλλογή σαν αυτή το πολύ διαφορετικό remix του Professional Widow. Το Star Trunk Funkin’ Mix. Το οποίο είναι και το remix του video. Είχε δώσει ρέστα όταν είχε βγει και φυσικά (όπως κάθε μπιτάκι) είχε επιτυχία. Όταν υπάρχουν άπειρα κομμάτια της Tόρι πυ άξιζαν κάτι ανάλογο. Όχι ότι αυτό δεν τα δίνει όλα…

Τη στροφή της Lindsay Lohan στην dance-pop την κρίνω όχι απλώς σοφή, Λαμπρή! Η κοπέλα έχει εξελιχθεί σε θεά. Λεσβιάρα, με electropop παραγωγούς και συνεργασία με Sam Sparro. Το Bossy είναι το πιο καινούριο της κομμάτι λίγο πριν βγει η δισκάρα. Μου αρέσει πολύ.

Η Rachel Stevens είχε κάνει την πιο σωστή επιλογή της καριέρας της όταν αποφάσισε να φύγει από τους S Club 7. Ξεκίνησε τη δική της καριέρα αρκετά καλά αλλά κατά τη γνώμη μου το δεύτερο άλμπουμ της ήταν αυτό που της έδωσε credibility σαν καλλιτέχνη. Το So Good είναι ένας θαμμένος θησαυρός που δεν γνώρισε την επιτυχία που του άξιζε. Μου θυμίζει gay ύμνους όπως το “I Will Survive” το “Hot Stuff” και έτσι…

Νομίζω ότι ήταν μέσα στο soundtrack του φετινού καλοκαιριού και έκανε απροσδόκητη επιτυχία. Μιλάω για το Black & Gold του Sam Sparro, ο οποίος είναι ΘΕΟΣ, κάνει lives μαζί με την Annie και γενικά τα σπάει χωρίς καμία αμφιβολία.

Είμαι αιώνια πιστός φαν των Goldfrapp. Δεν ξέρω τι τρομερή έμπνευση τους έπιασε όταν γράφανε το Strict Machine ούτε αν γνώριζαν εκείνη τη στιγμή την επιρροή που θα ασκούσε αυτό το τραγούδι σε άπειρους…

Τέτοια συλλογή απαγορεύεται να postαριστεί χωρίς Girls Aloud. Νομίζω το The Show αντιπροσωπεύει τόσο τις ίδιες όσο και το ίδιο το post….

Και θα κλείσω με την βασίλισσα όλου αυτού που αντιπροσωπεύει. Το όπως λέει και το κομμάτι “The Queen is Back”,και είναι κορυφή. Donna Summer. Αγαπάω.

Θα προσκαλέσω μόνο ένα άτομο για αυτό το παιχνίδι. Μόνο και μόνο γιατί το θεωρώ πρόκληση για εμένα και κυρίως για την ίδια.

Darkoteque, αγάπη μου ήθελα να ξερω τι κομμάτια θα επέλεγες που θα τα όριζες του καλοκαιριού, groovy, gay και cool. AXAXAXAXAXAX

Advertisements
 

are you sure where my Spark is? August 19, 2008

Filed under: Emotions,Music — darkenlight @ 11:32am
Tags:

“Spark” by Tori Amos

Πόσο “τεράστιο” τραγούδι μπορεί να είναι ένα κομμάτι? Πόσο “μεγάλη” μια βιντεάρα? Πόσες φορές να εκθειάσω μια τραγουδοποιό και τραγουδίστρια?

Βρίσκω αυτό το βίντεο breath-taking και απορώ που δεν το έχω χρησιμοποιήσει ξανά.

Βλέποντάς το συνδιάζω τη ζωή όπως τη ζούμε όλοι. Δεν βλέπουμε. Απλά νιώθουμε. Περπατάμε δεμένοι και ξυπόλυτοι χωρίς να βλέπουμε τους κινδύνους που υπάρχουν γύρω μας. Μόνο τους νιώθουμε. Και όμως περπατάμε. Γιατί δεν έχουμε άλλη επιλογή. Γιατί πρέπει να βγούμε από τον κίνδυνο.

Αφού βγάλουμε το μαντήλι και δούμε, έχοντας πια ξεφύγει. Κοιτάζουμε όλο αυτό που γλυτώσαμε ιδρωμένοι, εξαντλημένοι, καταβεβλημένοι… Και δεν έχει μείνει τίποτα πιο απλό από τη βοήθεια των γύρω μας.

Μένεις σαστισμένος παρατηρώντας πως έχοντας μόλις προσπεράσει τα χειρότερα, στο πιο απλό τελευταίο πράγμα που θα ζητήσεις από το διπλανό σου δέχεσαι μια σνομπ άρνηση.

Πιθανότατα το βίντεο να μην έχει καμία σχέση με όσα ανέπτυξα μόλις. Όμως αυτά ένιωσα. Και αυτό για μένα είναι τέχνη. Να μπορείς να δώσεις στον άλλο το χώρο να βγάλει μια δική του προσωπική ερμηνεία σε αυτό που του προσφέρεις.

Κάθε στιγμή σε αυτό το βίντεο είναι ανατριχιαστική…

Άκυρο: Έχει πανέμορφο κάτασπρο δέρμα σε αυτό το video!